Heykel sanatında biçim deformasyonları

Sanatçı doğadaki nesneleri kendi öznel yapısı ile algılayarak sanatına yansıtır. Sanatçı bir bireydir; düşüncesi, davranış biçimi ve duyguları ile yaratıcı bireydir. Her sanatçının ve sanat görüşünün varmak istediği düşünceler farklıdır. Her birey doğayı farklı algılayarak kendi doğasını farklı biçimlendirir.Sanatçı her dönemde kendini ifade etmeye çalışmış ve bunun için farklı yöntemler kullanmıştır. İlk Çağ'dan 20. yüzyıla kadar uzanan süreçte, sanatçılar kendilerini ifade edebilmek için biçimlendirmede birçok teknik kullanmıştır. Gelişen süreç içerisinde özgün biçimlerin ortaya çıkabilmesi için birçok üslup ve teknik geliştirmiştir. Bu tekniklerden biri olan deformasyon tekniğinin de geniş bir yelpazede kullanıldığı görülmektedir. Deformasyon, biçimlerin doğada rastlanmayacak nitelikte değiştirilmesidir.Bu çalışmada, biçimin anlaşılmasında ve algılanmasında; biçim, biçimlendirme ve biçim düzenleme ilkeleri üzerine incelemeler yapılmıştır. Heykel sanatında deformasyonun oluşumu ve oluşum etkenleri üzerine araştırma yapılmış; tarihsel süreç içerisinde belirgin olduğu dönemler, örnekler ile analiz edilerek, o dönemin genel özellikleri ile incelenmiştir ve deformasyonda biçim düzenleme yöntemlerinin neler olduğu araştırılmıştır. Yapılan figüratif heykel çalışmalarında deformeler uygulanarak bulgular desteklenmeye çalışılmıştır.Araştırma sonuçları, İlk Çağ'dan 20. yüzyıla kadar geçen süreçte, sanatçıların doğaya sadık kalmayarak yeni bir biçim oluşturma isteği içinde olduklarını göstermiştir. Yeni biçimlerin oluşumunda, sanatçıların sanatsal olarak kendini ifade edebilmesi açısından, deformasyonun kullanıldığı görülmüştür.