Hilvan'da yaşayan mevsimlik tarım işçileri ve çocuk işçiler

Tarım, yerleşme ile başlar. Yerleşik hayata geçtikten sonra insanlığın en önemli ekonomik faaliyetlerinden birisi olmuştur. Günümüzde tarımla uğraşan insanların çoğu mevsimlik tarım işçilerinden yararlanmaktadır. Mevsimlik tarım işçiliğinin temel nedeni, ailelerin yaşadıkları yerlerde geçimlerini sağlamak için gerekli olan iş imkânlarının kısıtlı olması ve ekonomik sıkıntılar yaşamasıdır. Dünya kurulduğundan beri çeşitli sebeplerden ötürü göç etmişlerdir. Bu ilk zamanlarda güvenlik, yaşam ve yiyecek bulmak gibi nedenler olurken daha sonra iş, sağlık, doğal afet ve daha iyi yaşam gibi nedenlerle göç etmeye başlamıştır. Günümüzde de çeşitli nedenlerden ötürü göç devam etmektedir. Bu çalışmada Şanlıurfa Hilvan ilçesinde yaşayan mevsimlik tarım işçilerinin yaşadığı sorunları belirlemek ve çözüm önerileri geliştirilmeye çalışılmıştır. Hilvan'da çocuk işçiliğinin mevcut durumunu ortaya koymak, çocukların yaşadıkları sorunları belirlemek ve çocuk işçiliğinin engellenmesi için çözüm önerileri sunmak çalışmanın amaçları arasındadır. Çalışmada örneklem tesadüfi olarak seçilmiş 2022 yılında 70 yetişkin tarım işçisi ve 130'u çocuk işçi olmak üzere toplam 200 kişi ile anket çalışması yapılmıştır. Anket soruları mevsimlik tarım işçilerinin ve çocuk işçilerin sosyo-ekonomik durumlarını belirlemek, çalışma şartlarını ve koşullarını ortaya koymak ve yaşadıkları sorunları belirlemek üzere hazırlanmıştır. Yapılan anket sonuçları madde madde analiz edilerek yüzdelik değerler verilip haritalandırılmıştır. Araştırma sonucu elde edilen verilere göre mevsimlik tarım işçilerinin aldıkları ücretin çok düşük olduğu ve açlık sınırının altında çalıştıkları görülmekte ve mevsimlik tarım işçilerinin yarısından fazlasının ise herhangi bir sağlık güvencesi bulunmamaktadır. Tarım işçilerinin çoğunun günde 12 saatten daha fazla çalıştığı ve emeklerinin karşılığını alamadıkları görülmüştür. Kaldıkları barınakların temiz olmadığı, tuvalet ve banyo konusunda sıkıntı çektikleri görülmüştür. Ailelerin yeterli ve dengeli beslenemediği, kaldıkları çadırların da besinleri saklamak ve pişirmek için çok uygun yerler olmadığı görülmüştür. Araştırmada elde edilen bulgulara göre mevsimlik tarıma katılan çocukların çoğunluğunu 11-12 yaş aralığındaki 7. Sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Bu çalışma mevsimlik tarımda çalışan çocukların çoğunluğu yıl içerisinde 3-4 ay okula gidemediklerini göstermiştir. Eğitimlerinden uzak kalan çocukların başarı durumları da etkilenmekte ve okuldan uzaklaşmaktadırlar. Çocuklar çok küçük yaşlardan itibaren tarlada ailelerine yardım etmekte ve çalışmakta, tarlalarda büyümektedir. Ağır işlerde çalışmaları çocukları gelişimlerini her açıdan sekteye uğratmaktadır. Çalışma sonucunda mevsimlik tarım işçilerinin yaşadıkları sorunlar belirtilmiş ve bu sorunlara çözüm önerileri sunulmuştur. Ayrıca çocuk işçilerinin çalışma durumları ve karşılaştıkları zorluklar belirtilerek, çocuk işçiliğinin önüne geçilmesi ve eğitimlerinden uzak kalan çocukların bu konuda nasıl iyileştirmeler yapılabileceği ile ilgili çözüm önerileri sunulmuştur.