Hipotiroidili hastalarda inkretin düzeyleri ve tedaviyle inkretin düzeylerinin değişiminin incelenmesi

hormonları karbonhidrat metabolizmasını ve insülin sekresyonunu etkileyebilmektedir. İnkretin etki oral besin alımı sonrası ortaya çıkan insülin salınımının çoğunluğundan sorumludur. Ayrıca tiroid hormonlarının insülin sekresyonu, insülin direnci ve glukoz metabolizmasına etkilerinde inkretin hormonlarda rol oynuyor olabilir. Bu çalışmamızda tiroid hormonlarının insülin direnci ve glukoz metabolizması üzerindeki etkilerinde inkretin hormonlarının rolü olup olmadığını saptamayı amaçladık. Çalışmaya 13'er kişiden oluşan 2 grup halinde hipotiroidili hasta grubu ve sağlıklı kontrol grubu olmak üzere 26 kişi alındı ve bu gruplar birbirleri ile karşılaştırıldı. Ayrıca hipotiroidi grubundaki hastalarda tedavi ile ötiroid durum sağlandıktan sonra testler tekrar edilerek hipotiroidi ve ötiroidi durumlarındaki veriler karşılaştırıldı. Hastalara 75 gr glukoz ile oral glukoz tolerans testi yapıldı. 0., 30., 60., 90. ve 120. dakikalarda glukoz, insülin, c-peptid, GLP-1 ve GIP ölçümleri yapıldı. Hipotiroidi grubunda tedaviyle ötiroidi sağlandıktan sonra bel çevresi azaldı (p=0,026). Hipotiroidi ve kontrol grupları arasında OGTT sırasındaki glukoz, insülin ve c-peptid düzeylerine bakıldığında fark saptanmadı. Hipotiroidi grubunda tedaviyle ötiroidi sağlandıktan sonra 60. dakikadaki glukoz ve c-peptid düzeyleri azaldı (sırasıyla p=0,05, p=0,046). Hipotiroidi ve kontrol grupları arasında OGTT sırasındaki GLP-1 yanıtlarına bakıldığında fark saptanmadı. Hipotiroidi grubunda pik GLP-1 düzeyleri 90. dakikada saptanırken, kontrol grubunda pik GLP-1 değerine 30. dakikada ulaşılmıştır. Hipotiroidi ve kontrol grupları arasında OGTT sırasındaki GIP yanıtlarına bakıldığında fark saptanmadı. Hipotiroidi grubunda en yüksek GIP değerine 60. dakikada ulaşılırken, kontrol grubunun en yüksek GIP değeri 90. dakikada elde edilmiştir. Hipotiroidili grubunda tedavi öncesi ve ötiroidi sağlandıktan sonraki değerlendirmede; OGTT sırasındaki GLP-1 yanıtlarına bakıldığında gruplar arasında fark saptanmadı. Hipotiroidi grubunda tedavi öncesi en yüksek GLP-1 düzeyi 90. dakikada, tedavi sonrasında ise en yüksek GLP-1 düzeyi 30. dakikada saptandı. Hipotiroidili grubunda tedavi öncesi ve ötiroidi sağlandıktan sonraki değerlendirmede; OGTT sırasındaki GIP yanıtlarına bakıldığında gruplar arasında fark saptanmadı. Hipotiroidi grubunda en yüksek GIP düzeyine 60. dakikada, tedavi sonrasında ise en yüksek GIP düzeyine 30. dakikada ulaşıldığı görülmüştür. Sonuç olarak, hipotiroidli hastalarda inkretin sistem hormonlarının özellikle pik yanıtlarının önemli oranda etkilendiği ve hipotiroidinin düzeltilmesiyle inkretin sistemde önemli değişimler olduğu görülmüştür Anahtar kelimeler: Hipotiroidi, OGTT, inkretin, GLP-1, GIP