İHSAN MODELİ TEMELLİ MANEVİ BAKIMIN YETİŞKİNLERİN ÖLÜM KAYGISI, YALNIZLIK VE DEPRESYON DÜZEYLERİ ÜZERİNDEKİ ETKİLERİ

Alanyazın incelendiğinde ölüm kaygısı ve psikolojik sağlığa yönelik çeşitli çalışmalar bulunmasına rağmen, İhsan Modeli’nin uygulandığı ölüm kaygısına yönelik akademik bir çalışmanın bulunmadığı görülmüştür. Bu çalışmanın amacı, manevi danışmanlık ve rehberlik disiplini çerçevesinde uygulanan İhsan Modeli’nin, bireylerin ölüm kaygısı üzerindeki etkisini belirlemektir. Karma araştırma yönteminin benimsendiği çalışmada, tam deneysel desen ve betimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini Türkiye’de ikamet eden 18 yaş üstü 9 gönüllü katılımcı oluşturmaktadır. Tam deneysel desende katılımcılar yansız atama yöntemiyle deney (n=5) ve kontrol (n=4) gruplarına ayrılmıştır. Veri toplama sürecinde; Demografik Bilgi Formu, Ölüm Kaygısı Ölçeği, Beck Depresyon Envanteri ve UCLA Yalnızlık Ölçeği uygulanmıştır. Deney grubuna 8 hafta boyunca, haftada birer saatlik oturumlar halinde İhsan Modeli temelli müdahale programı uygulanmıştır. Elde edilen nicel verilerin analizi sonucunda; deney grubundaki bireylerin ölüm kaygısı, depresyon ve yalnızlık düzeylerinde istatistiksel olarak anlamlı ve güçlü bir azalma kaydedilirken, kontrol grubunda anlamlı bir değişim gözlenmemiştir. Müdahalenin özellikle ölüm kaygısı ve depresyon üzerinde yüksek; yalnızlık üzerinde ise orta-yüksek düzeyde etki büyüklüğüne sahip olduğu belirlenmiştir. Nitel veriler üzerinde gerçekleştirilen betimsel analiz de ise katılımcıların müdahale sonrası ölüm olgusunu kabullenme ve anlamlandırma eğilimi gösterdiklerini, yalnızlık deneyimlerini yapıcı bir dille ifade ettiklerini ve duygusal farkındalıklarının arttığını ortaya koymuştur. Sonuç olarak İhsan Modeli’nin, bireylerin bilişsel ve duygusal süreçlerinde olumlu dönüşümler sağlayan etkili bir manevi bakım müdahalesi olduğu tespit edilmiştir.