İlkokul ikinci sınıfta işbirlikli öğrenme yönteminin öğrencilerin kelime hazinesi gelişimine ve Türkçe dersine yönelik tutumlarına etkisinin incelenmesi

Araştırmanın amacı, Türkçe derslerinde işbirlikli öğrenme yöntemi tekniklerinden öğrenci takımları-başarı bölümleri tekniği ile ders işlemenin, ilkokul ikinci sınıf öğrencilerinin kelime hazinelerinin gelişimi ve Türkçe dersine yönelik tutumlarını etkileyip etkilemediğini belirlemektir. Araştırma, nicel araştırma yaklaşımına göre tasarlanmıştır. Bu doğrultuda araştırmada, ön test ve son test kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu, 2016-2017 eğitim öğretim yılında, Kocaeli ili Kandıra ilçesine bağlı iki mahalle ilkokulunda ikinci sınıf olarak eğitim gören 10'u deney ve 10'u kontrol grubu olmak üzere toplam 20 öğrenciden oluşmaktadır. Deney grubunda araştırmanın bağımsız değişkeni, işbirliğine dayalı öğrenci takımları-başarı bölümleri tekniği ile ders işlemeye karşılık gelen bir deney koşuludur. Kontrol grubunda araştırmanın bağımsız değişkeni, geleneksel öğretim yöntemi ile ders işlemeye karşılık gelen bir uygulama koşuludur. Her iki grupta, farklı ders işleme biçimlerinin kelime öğrenme başarısı ve Türkçe dersine yönelik tutum üzerindeki etkileri, araştırmanın bağımlı değişkenlerini oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri kişisel bilgi formu; öğretimi yapılan 30 kelime; kelimelerin geçtikleri metinler; etkinlik kâğıtları; bireysel ilerleme sınavları; kelimelerle ilgili çoktan seçmeli test sorularının bulunduğu başarı testi ve Türkçe dersine yönelik tutum ölçeği ile toplanmıştır. 8 haftalık uygulama sürecinin ilk haftasında, deney ve kontrol grubundaki öğrencilere başarı testi ve Türkçe dersine yönelik tutum ölçeği, ön test olarak uygulanmıştır. Sonraki 6 hafta 30 kelime, her hafta 5 kelime olmak üzere deney grubundaki öğrencilere, öğrenci takımları-başarı bölümleri tekniği ve kontrol grubundaki öğrencilere, geleneksel öğretim yöntemi doğrultusunda öğretilmeye çalışılmıştır. Uygulama sürecinin sekizinci haftasında her iki gruptaki öğrencilere başarı testi ve Türkçe dersine yönelik tutum ölçeği, son test olarak tekrar uygulanmıştır. Araştırmanın verileri; frekans analizi ve çapraz tablo teknikleri ile parametrik olmayan testlerden Wilcoxon Sıra Sayıları Testi ve Mann-Whitney U Testi yardımıyla analiz edilmiştir. Analiz sonucunda, deney ve kontrol grubundaki öğrencilerin kelime öğrenme başarılarının arttığı tespit edilmiştir. Bununla birlikte öğrenci takımları-başarı bölümleri tekniğinin, deney grubundaki öğrencilerin kelime öğrenme başarıları açısından daha etkili olduğu belirlenmiştir. Türkçe dersine yönelik tutum noktasında; deney ve kontrol grubundaki öğrencilerin tutumlarının anlamlı bir artış göstermediği tespit edilmiştir. Ancak öğrenci takımları-başarı bölümleri tekniği, deney grubundaki öğrencilerin tutumlarının daha iyi bir durumda olmasını sağlamıştır.