İmplant destekli tek kron ve sabit köprü restorasyonlarının sağkalım, başarı ve komplikasyon oranlarının değerlendirilmesi: 5 yıla kadar retrospektif takip

Amaç: Bu çalışmanın amacı, hem implantların hem de implant destekli sabit protezlerin sağkalım ve başarı oranlarını belirlemek, yapılan protezlerin klinik olarak mekanik ve biyolojik komplikasyonlarını; restorasyon tipine, materyal tipine ve retansiyon tipine göre retrospektif olarak değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: NEU DHF Protetik Diş Tedavisi Anabilim Dalı Kliniği'nde protetik tedavileri yapılmış 138 hasta (73 kadın, 65 erkek), 437 implant olmak üzere 110 tek kron restorasyonu (TK) ve 116 sabit köprü restorasyonu (SKR) dahil edildi. Sağkalım ve başarı oranları belirlenirken implant sağkalım kriterleri ve protezlerin değerlendirildiği Modifiye USPHS Kriterleri kullanıldı. Modifiye USPHS Kriterleri (seramik veneer kırığı, marjinal uyum, kontur, mesial kontak, renk uyumu, yüzey renklenmesi, hasta memnuniyeti) ile, alt yapı kırığı, vida kırığı, implant kaybı, vida gevşemesi, vida deliği sızdırmazlığı kaybı, desimantasyon gibi mekanik komplikasyonlar TK/SKR, vidalı/simante, metal porselen/zirkonya porselenler arasında karşılaştırıldı. Biyolojik komplikasyonlar değerlendirilirken Silness-Löe plak ve gingival indeks kriterleri, sondalamada kanama varlığı, eritem, ödem gibi klinik bulgularla beraber radyografik görüntüler incelendi. İstatistik analizler için IBM SPSS Statistics (Versiyon 26.0. Armonk, NY: IBM Corp.) kullanıldı. Kategorik değişkenlerin karşılaştırmasında Ki- kare analizi kullanıldı. Protez başarısı ve sağkalımını değerlendirmek üzere Kaplan-Meier sağkalım analizi uygulandı. Çalışmada istatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak alındı. Bulgular: TK ve SKR grubu implantların 5 yıl sonunda sağkalım oranı %99,1 idi. TK restorasyonların protetik sağkalım oranı %96,36, SKR restorasyonların %90,52 bulundu (p>0,05). TK restorasyonların protetik başarı oranı %50,91, SKR restorasyonların %60,34 bulundu (p>0,05). Seramik veneer kırığı (TK: %10, SKR: %20,7, p<0,05) en sık görülen mekanik komplikasyon oldu. Zirkonya destekli ve vidalı restorasyonlarda daha sık görüldü. Bu komplikasyonu desimantasyon (TK: %7,3, SKR: %9,5, p>0,05), vida gevşemesi (TK: %7,3, SKR: %8,6, p>0,05), vida deliği sızdırmazlığı kaybı (TK: %1,8, SKR: %0,9, p>0,05), implant kaybı (TK: %0,9, SKR: %0,9 p>0,05) ve vida kırığı (SKR: %0,9) takip etti. Alt yapı kırığına ve dayanak kırığına rastlanmadı. TK restorasyonların %55,5'inde SKR restorasyonların %67,2'sinde mesial kontak kaybı görüldü. En sık görülen minör biyolojik komplikasyon yumuşak doku enflamasyonu (%54,2), ikinci olarak perimukozitis (%32,6) oldu. En sık görülen majör biyolojik komplikasyon ise periimplantitis (%19,2) oldu. Sonuç: Hem tek kron hem sabit köprü restorasyonlarının ve bunları destekleyen implantların sağkalım oranı yüksektir. Ancak klinik olarak yaklaşık 2 restorasyondan birinde, 5 yıl içinde başarısızlık olarak tanımlanabilecek bir komplikasyon olabileceği dikkate alınmalıdır. Özellikle zirkonya destekli vidalı restorasyonlarda seramik veneer kırığına dikkat edilmelidir. Herhangi bir mekanik komplikasyonla karşılaşma oranı sabit köprü restorasyonlarında kron restorasyonlarına göre yüksektir. Her 3 hastadan birinde biyolojik komplikasyonların en az 1 tanesinin olabileceği akılda tutulmalıdır. Anahtar Kelimeler: Dental implant sağkalımı, Protetik başarı, Mekanik komplikasyonlar, Biyolojik komplikasyonlar, Retrospektif çalışma.