Etkinlik destekli dil öğretiminin ilköğretim İngilizce sınıflarında uygulanması

Bu çalışmada bir devlet ilköğretim okulundaki 7. sınıf öğrencileriyle birlikte çalışılmıştır. Çalışmada etkinlik destekli dil eğitimi kullanılmıştır. Çalışma bir eğitim-öğretim yılı içerisinde tamamlanmış ve dokuz iletişimsel etkinlik uygulanmıştır. Etkinlik destekli dil öğretiminin uygulanması sonucu ortaya çıkan sonuçlar araştırılmıştır. Bunun yanı sıra etkinlik tabanlı dil öğretimi ortamında karşılaşılan; sınıf büyüklüğü, gürültü, sınıf kontrolü, kullanılan materyal/kaynaklar, mevcut zaman, açıklamalar, müfredatı yetiştirme, öğrencilerin tutumu, öğrencilerin yetenekleri ve öğrencilerin ana dil kullanımı şeklindeki zorlukların bu çalışmada uygulanan etkinlik destekli dil öğretimi ortamında ne derece ortaya çıktığı araştırılmıştır. Bu çalışmada öğrencilerin bakış açıları da incelenmiştir. Ders kitaplarındaki mekanik etkinliklerle etkinlik destekli dil öğretiminin sunduğu iletişimsel etkinlikler arasında; etkinliğin zorluğu, etkinlik esnasında hissedilen gerginlik, etkinliği yapmada hissedilen güven, etkinliği yapmaya duyulan ilgi ve etkinliği yapma motivasyonu açılarından öğrencilerin algılamalarındaki farklar ayırt edilmeye çalışılmıştır. Çalışmada kullanılan materyal ve yöntemler beş aşamada uygulanmıştır. İlk aşamada araştırmacı tarafından etkili bir etkinliğin özelliklerini içeren bir etkinlik planı kullanılarak etkinlikler dizayn edilmiştir. Etkinliklerin dizaynı sırasında literatürde kullanılmış olan etkinliklerden, ve alandaki uzmanların önerdiği etkinlik tiplerinden yararlanılmıştır. İkinci aşamada her etkinlik uygulamasından sonra bir fikir formu araştırmacı tarafından doldurulmuştur. Üçüncü aşamada her iletişimsel etkinliğin uygulanmasından sonra Carless (1997) tarafından geliştirilmiş olan zorluk kontrol listesi araştırmacı tarafından doldurulmuştur. Dördüncü aşamada öğrencilerin algılamalarına bir iç görüş kazanabilmek amacıyla hem mekanik etkinliklerin hem de iletişimsel etkinliklerin ardından katılımcı öğrenciler bir anket doldurmuşlardır. Son aşamada anketle toplanan veriyi desteklemek amacıyla anketlerin ardından öğrencilerle görüşme yapılmıştır. Araştırma sonucunda; iletişimsel etkinliklerin öğrenciler tarafından çeşitli sebeplerle kabul gördüğü, İngilizce derslerinde bir çeşitlilik sağladığı ve öğrencilerin motivasyonlarını arttırdığı görüldü. Etkinlik destekli dil öğretimi uygulamasında sınıf büyüklüğü ve kullanılan materyaller çalışma süresince problem teşkil etmezken; mevcut zaman, açıklamalar, müfredatı yetiştirme en sık görülen zorluklar olarak ortaya çıkmıştır. Sınıf kontrolü, ana dil kullanımı, öğrencilerin yetenekleri, öğrencilerin tutumu ve gürültü en sık hissedilen zorluklardan en az hissedilen zorluklara doğru bir sıralama göstermiştir. Ayrıca, öğrencilerin bakış açıları incelendiğinde her iki etkinlik türünün de (mekanik ve iletişimsel) öğrenciler tarafından kabul gördüğü ve etkinliğin zorluğu, etkinlik esnasında hissedilen gerginlik, etkinliği yapmada hissedilen güven, etkinliği yapmaya duyulan ilgi ve etkinliği yapma motivasyonu açılarından iki etkinlik türü arasında öğrencilerin algılamalarında hissedilir bir farklılığın olmadığı ortaya çıkmıştır.