İnsülinle tedavi edilen tip 2 diyabetli bireylerde glisemik kontrol ile tedavi memnuniyeti arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

Günümüzde tip 2 diyabet tedavisinde sıklıkla kullanılan bir yöntem olan insülin tedavisi birçok hastada iyi bir glisemik kontrol sağlamak için yeterli olamamaktadır. Tedaviden başarı sağlanabilmesi için hastanın tedavi uyumu ve tedavi memnuniyeti göz ardı edilmemelidir. Araştırma, insülinle tedavi edilen tip 2 diyabetli bireylerde tedavi memnuniyeti ile glisemik kontrol arasındaki ilişki ve tedavi memnuniyetini etkileyen faktörleri araştırmak amacıyla planlandı. Araştırma, toplam 103 tip 2 diyabetli birey ile yapıldı. Sosyo demografik özellikler, diyabet tedavisi ve kontrolü, diyabet bakım davranışları ile ilgili 24 sorudan oluşan hasta tanılama formu ve 22 sorudan oluşan insülin tedavisi memnuniyet (ITSQ) ölçeği kullanıldı. Olguların %61.2'sinin kadın (n=63), %71.84'ü (n=74) 50-70 yaş arasındaydı, %49.5'i (n=51) bazal-bolus tedavisi kullanmaktaydı. Diyabetlilerin %21.3'ünün (n=22) iyi kontrollü (HbA1c<%7.5mg/dL) ve %78.7'sinin (n=81) kötü kontrollü (HbA1c> %7.5mg/dL) olduğu, %47.6'sının (n=49) son bir yıl içerisinde hipoglisemi (<60mg/dL) öyküsü yaşadığı belirlendi. Kadınların erkeklere göre yaşam tarzı ölçek puanları daha düşük bulurken, evli bireylerin tedaviden daha az rahatsızlık duyduğu saptandı (p<0.05). HbA1c düzeyi azaldıkça hipoglisemi dışındaki tüm alt grup ve toplam insülin tedavi memnuniyeti puanlarının arttığı belirlendi (p<0.05). İnsülin kullanan tip 2 diyabetli bireylerin tedavi uyumlarındaki artış daha iyi glisemik kontrol ile ilişkilidir. Hastanın eğitilmesi, kendi kendine glikoz takibi yapması ve insülin enjeksiyonunu kendi kendine uygulaması, hipogliseminin önlenmesi insülin tedavisinden memnuniyet düzeyini arttıracaktır. Anahtar Kelimeler: Tip 2 diyabet, insülin tedavisi, tedavi memnuniyeti, glisemik kontrol, uyum, diyabet eğitimi, insülin uygulaması.