Terörle mücadelede uluslararası polis işbirliği, Avrupa Birliği ve Türkiye

Terörizm, sınırların ortadan kalkmakta olduğu küreselleşen dünyada uluslararası bir hal almıştır. Hem Türkiye de hem Avrupa Birliği ülkelerinde terör olayları meydana gelmekte, terörizmle mücadele ülkelerin gündeminde önemli bir yer teşkil etmektedir. Avrupa da terör eylemi gerçekleştiren eylemcilerin büyük bir çoğunluğunun mülteci ya da yabancı olduğu tespit edilmekle birlikte, Türkiye de terör örgütü kabul edilen örgüt mensuplarının çoğunun da Avrupa ülkelerinde faaliyet gösterdiği görülmektedir. Bu çalışmada polis işbirliği açısından terörizmle mücadelede Türkiye ve Avrupa Birliği'nin durumu, polis işbirliğinin gelişimi ve organizasyonları ile faaliyet alanlarının genel çerçevesi üzerinde durulmuştur. Ayrıca çalışmada terörizm açısından Türkiye ve Avrupa Birliği'nin genel durumu ile ilgili tespitler de yer almaktadır. Tez çalışması dört ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Terörizm kavramının kavramsal çerçevesi üzerinde durulmuş genel olarak nedenleri çeşitleri ele alınmış küreselleşme ve terörizm kavramına değinilmiştir. Ayrıca uluslararası polis işbirliği kavramının kavramsal çerçevesi tartışılmış, polis işbirliğinin tarihsel gelişimi ve uluslararası polis işbirliği örgütleri üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde Avrupa Birliği içerisinde terör tipolojisi ve genel terör durumu tartışılmış AB nin terörle mücadele stratejisi ve terörle mücadelede kendi içerisinde işbirliği çalışmaları ve üçüncü ülkelerle işbirliği politikası ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise Türkiye'nin terörizm durumu ve terörle mücadelede işbirliği çalışmaları ele alınmış AB ve Türkiye arasında polis işbirliği özellikle terörle mücadele açısından değerlendirilmiştir. Sonuç ve öneriler bölümünde, tez çalışmasının temel tartışma konusu olan Terörle mücadelede Uluslararası polis işbirliğinin geliştirilmesi ile ilgili öneriler başlık halinde kısaca ele alınmıştır. Sonuç olarak suç ve suçlularla mücadelede uluslararası polis işbirliğinin rolünün sınırlı olduğu, operasyonel işbirliğinin zayıf kaldığı ve bilgi alışverişinin ötesine geçmediği anlaşılmaktadır. Ayrıca terörizmle mücadelede Türkiye ve Avrupa Birliği arasındaki polis işbirliğinin siyasi ve konjonktürel nedenlerle istenen düzeyde olmadığı görülmektedir.