Fırat Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin spor yaralanmalarının ve nedenlerinin araştırılması

Bu araştırma Fırat Üniversitesin Spor Bilimleri Fakültesi Öğrencilerinin Spor Yaralanmaları ve Sebeplerinin farklı değişkenler (bölüm, sınıf, cinsiyet ve yaş) açısından incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Çalışma betimsel tarama modeli niteliğinde olup, anket (survey) tekniği kullanılmıştır. Veri toplama sürecinde, Nada (2014) tarafından hazırlanmış ve araştırmacı tarafından uzman görüşleri doğrultusunda geliştirilmiş bir anket kullanmıştır. Yedi alt boyuttan (spor branşları, spor yaralanmasına maruz kalan vücut kısımları, spor yaralanması tipleri, spor yaralanmalarının sebepleri, yaralanmaların tekrarı ve iyileşme süreci) oluşan bir anket formu kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Fırat Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinde Beden Eğitimi ve Antrenörlük Bölümlerinde okuyan 627 öğrenci, örneklemini ise rasgele yöntemle seçilmiş 252 (%40.19) öğrenci oluşturmuştur. Çalışma 2020-2021 akademik yılını kapsamıştır. Veri analizi sürecinde SPSS programı kullanılmış ve Ki-Kare, Cronbach alfa, frekans ve yüzdelik analizler gerçekleştirmiştir. Sonuçlar, en yaygın spor yaralanmalarının burkulma (%30.89) ve kramp (%16.20) olduğunu gösterirken, yaralanmaya en yaygın şekilde maruz kalan vücut kısımlarının ayak bilekleri (%20.12) ve bacaklar (%14.70) olduğunu göstermiştir. Ayrıca, en çok yaralanmanın yerlerinin eklemler (%31.71) olduğu ve en yaygın spor yaralanması sebeplerinin kötü ısınma (%14.98) ve aşırı egzersiz (%10.09) olduğu görülmüştür. Ek olarak, futbol branşı yaralanma sayısı açısından birinci spor branşı olarak sıralanmıştır. Genel olarak, yaralanmalar sıklıkla yaşanmış ve çoğunlukla iyileşmeleri 1-2 hafta sürmüştür. Sonuç olarak, futbol branşı spor yaralanmalarının çoğunun gerçekleştiği spor branşı olmuştur. En yaygın spor yaralanması burkulmadır. En yaygın şekilde spor yaralanmalarına maruz kalan vücut kısımları ayak bilekleridir. Kötü ısınma da spor yaralanmalarının temel bir sebebidir. İyileşme sürecinde, birçok yaralanmanın iyileşmesi 1-2 hafta sürmüş ve tehlikeli seviyelerde olmamıştır.