İşbirlikli öğrenmede birleştirme I tekniğinin ilköğretim beşinci sınıf öğrencilerinin fen ve teknoloji dersine ilişkin tutumların etkisi

Bu araştırmanın amacı; ilköğretim 5. sınıf Fen ve Teknoloji Dersi ?Dünya, Güneş ve Ay? ünitesindeki konuların işbirlikli öğrenme yönteminin birleştirme I tekniği ile işlenmesinin öğrenci tutumlarına etkisini tespit etmektir.Birleştirme I tekniği, araştırmanın bağımsız değişkenini oluştururken, Fen ve Teknoloji dersine ilişkin tutum ise bağımlı değişkeni oluşturmaktadır. Araştırma, öntest-sontest kontrol gruplu deneme modelinde tasarlanmıştır. Uygulama 2007?2008 eğitim-öğretim yılı bahar yarıyılında, İzmir ili Foça ilçesinde yer alan orta sosyo-ekonomik düzeydeki bir devlet ilköğretim okulunda okuyan toplam 39 öğrenci üzerinde gerçekleştirilmiştir.Araştırma yapılan okulda bulunan iki beşinci sınıftan biri deney diğeri kontrol grubu olarak belirlenmiştir. 2007?2008 Eğitim Öğretim Yılı güz dönemi notları incelenmiş ve iki sınıftaki öğrencilerin akademik açıdan denk olduğu sonucuna varılmıştır. Uygulama, 10 hafta sürmüştür. Dersler, deney grubunda birleştirme I tekniğine uygun olarak araştırmacı tarafından, kontrol grubunda ise 2007?2008 Fen ve Teknoloji Dersi Öğretim Programına uygun olarak sınıf öğretmeni tarafından işlenmiştir. Çalışmada, birleştirme I tekniğinin öğretim sürecindeki etkisinin ortaya konulabilmesi için nitel ve nicel araştırma yöntemleri birlikte kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak, Baykul (1990) tarafından geliştirilen ?Fen ve Teknoloji Dersi Tutum Ölçeği? işlem öncesinde ve işlem sonrasında ve dört hafta sonra kalıcılık olarak uygulanmıştır. Ayrıca ?kişisel bilgiler formu? çalışma gruplarında yer alan öğrencilerin kişisel bilgilerini almak üzere kullanılmıştır. Nitel verilerin toplanmasında deney ve kontrol grubundan rastgele seçilmiş öğrencilerin fen ve teknolojiye ilişkin görüşlerini belirlemeye yönelik yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır.Araştırmada tutum ölçeğinden elde edilen veriler üzerinde, istatistiksel teknik olarak kovaryans analizi kullanılmıştır. Analizlerde anlamlılık düzeyi p<.05 olarak alınmıştır. Görüşme formundan elde edilen veriler, nitel araştırmalarda kullanılan içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiştir.Araştırmada tutum ölçeği öntestinden elde edilen verilerde deney ve kontrol grubu arasında anlamlı bir fark olmadığı görülmüştür. Deneysel uygulamanın ardından tutum ölçeği sontestinden elde edilen verilere göre, sontest puanları açısından deney grubu lehine istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur. Diğer yandan deney ve kontrol grubunun kalıcılık puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Buna rağmen öğrencilerin kalıcılık tutum test puan ortalamaları ve sontest tutum puan ortalamaları karşılaştırıldığında; her iki grup ortalama puanlarında deneysel işlemden sonra dört hafta geçmesine rağmen bariz bir artış olduğu göze çarpmaktadır. Yani her iki yöntem de öğrencilerin derse karşı tutumlarının kalıcılığını arttırarak olumlu yönde etkilemiştir.Öğrenciler ile yapılan görüşmelerden elde edilen sonuçlara göre 18 öğrenciden 17'si fen ve teknolojiye ilgi duyduğunu; ancak ders saatlerinin yetersiz olduğunu ve laboratuar ortamında ders işlemek istediklerini ifade etmişlerdir.Anahtar Kelimeler: İşbirlikli Öğrenme Yöntemi, Fen ve Teknoloji Öğretimi, Fen ve Teknoloji Dersine İlişkin Tutum, Birleştirme I Tekniği