Kanalikül kesisi reperasyonu sonuçlarımız

Amaç: Kliniğimizde tek taraflı kanalikül kesisi tamiri yapılan hastalarda anatomik ve fonksiyonel başarı oranlarını değerlendirmek. Gereç ve yöntem: Çalışma 1 Eylül 2013 ile 31 Mart 2017 tarihleri arasında tek cerrah tarafından kanalikül kesisi tamiri ameliyatı uygulanan hastaların demografik verileri, travma etyolojisi, cerrahiye kadar geçen süre, uygulanan cerrahi yöntem, cerrahi süresi, post operatif takiplerde slikon tüpün çıkarılmasının ardından anatomik ve fonksiyonel başarı sonuçları değerlendirildi. Bulgular: Ortalama yaş 14,7 ± 2,6 (1-68) yıl idi. Kırk iki hastanın 31'i erkek, 11'i kadın hasta idi. Travmanın şekline bakıldığında olguların %43 (n=18)'ü direkt mekanizma ile, %57 (n=24)'si indirekt mekanizma ile yaralandığı görüldü. Etkilenen göz ve kanalikül incelendiğinde sağ göz %47,6 (n=20), sol göz %52,4 (n=22), alt kanalikül %69 (n=29), üst kanalikül %26,2 (n=11), bikanaliküler tutulum %4,8 (n=2) ve en sık sol alt kanalikülün %35,7 (n=15) etkilendiği görüldü. Travma etyolojisi değerlendirildiğinde en sık sebep olarak 14 kişinin şiddet olayları sebebi ile yaralanmış olduğu görüldü. Onbir hasta kesici delici alet yaralanması sonrası, 10 kişi düşme olayları sonrası, 5 hasta hayvan tepmesi ve ısırması ile ve 2 olgu da diğer sebeplerle yaralanma sonrasında başvurmuştur. Olguların travma saatinden ameliyat oldukları saate kadar geçen süre değerlendirildiğinde ortalama 13,6 ± 1,1 saatte (4-30 saat) ameliyat edildikleri görüldü. Uygulanan slikon tüp materyalinin kanalikülde kalma süresi ortalama 156 ± 6,8 gün (20-240 gün) olarak saptanmış, ortalama post operatif takip süresi ise 15,52 ± 1,5 ay (6-39 ay) olarak saptanmıştır. Çalışma popülasyonunun %50 (n=21)'inde eşlik eden herhangi bir oküler patoloji izlenmedi, olguların %26,2 (n=11)'inde 1 cm.'den fazla göz kapağı kesisi, %7,1 (n=3)'inde subkonjonktival hemoraji, %7,1 (n=3)'inde hifema, %2,4 (n=1)'inde kornea epitel defekti ve %7,1 (n=3)'ünde diğer (konjonktival laserasyon, subkonjonktival yabancı cisim penetrasyonu) eşlik eden oküler patolojiler saptandı. Olguların %95,2 (n=40)'sine genel anestezi altında, %4,8 (n=2)'ine lokal anestezi altında ameliyat uygulandı. Çalışmaya alınan 42 olgunun %59,5 (n=25)'ine pig tail probu ile anuler slikon tüp entübasyonu prosedürü, %31 (n=13)'ine minimonoka implantasyonu prosedürü, %9,5 (n=4)'üne bikanaliküler nazal slikon tüp entübasyonu prosedürü uygulandı. Olguların %90,5 (n=38)'inde anatomik başarı sağlanırken %9,5 (n=4)'inde anatomik başarı sağlanamadı. Olguların %85,7 (n=36)'sinde fonksiyonel başarı sağlanırken, %14,3 (n=6)'ünde fonksiyonel başarı sağlanamadı. Olguların 32'sinde post operatif komplikasyon izlenmezken, 10 olguda çeşitli post operatif komplikasyon izlenmiş ve bunların 2'sine ek cerrahi işlem uygulanmıştır. Sonuç: Anatomik ve fonksiyonel başarı açısından kıyaslandığında uygulanan cerrahi yöntemlere göre guruplandırıldığı zaman guruplar arasında istatistiksel anlamlı bir fark izlenmedi. Popülasyonun sayısı az olduğu için istatistiksel fark görülemediği düşünüldü; çünkü, başarı oranları değerlendirildiğinde anüler slikon tüp entübasyonu ve minimonoka implant uygulanmış olan guruplarda benzer başarı oranları saptanırken, bikanaliküler nazal slikon tüp entübasyonu uygulanan gurupta başarı yüzdesi diğer guruplardan daha düşük izlendi. Bu farkın istatistiksel olarak ispatlanabilmesi için daha fazla olgu sayısı içeren çalışma gereksinimi görülmüştür.