Kevnî ayetler bağlamında Kur'an-ı Kerim ve Kitab-ı Mukaddes'in mukayesesi

Kur'an insanlığa gönderilmiş son İlahî mektup, son rehber kitap ve son kurtuluş reçetesidir. Bu sebeple insanlığın onu tanımaya, bilmeye ve onun rehberliğinden faydalanmaya ihtiyacı vardır. Bu çalışmamızda Kur'an'ın ilahiliğini en güzel şekilde yansıtacak İlmî ayetleri incelemeye özen gösterdik. Bu kapsamda Kur'an'ın, "ilmî tefsir" kapsamına giren, evrenin genişlemesi, denizlerin bir birine karışmaması, rüzgârların aşılayıcı özelliği, göğün ve yerin yedi katlı olarak yaratılması, maddenin çiftler hâlinde yaratılması, Güneşin akıp gitmesi, göğe yükseldikçe göğsün daralması, dağların hareket ettirilmesi, Dünya'nın yuvarlaklığı ve dönmesi, atmosferin yerden yükseltilip dengeye kavuşturulması, demirin gökten indirilmesi, suyun devinimi, evrendeki ahenk ve çekim kanunu, uzaya seyahat, bulutların yoğunlaşarak yağmur yağdırılması, atom, göklerin ve yerin bitişik iken ayrılması, Ay'ın yarılması, atmosferin koruyucu tavan olması, petrolün teşekkülü gibi ilmi çok çeşitli konulara değindik. Diğer taraftan Kitab-ı Mukaddesteki ayetleri de inceleyerek aralarında mukayeseler yaptık ki, Kur'an'ın önceki kitaplardan esinlenilerek insan eliyle yazılmış bir kitap olmadığı iyice anlaşılsın. Tüm bu araştırmalarımızda gördük ki; Kur'an, birbirinden bu kadar farklı ilmi konulara temas etmesine rağmen, hiçbir mevzuda hata yapmamaktadır. Kur'an'ın nazil olduğu dönemde hiç bilinmeyen, bilinmesi de mümkün olmayan bilgiler vermekte ve daha dikkat çekici olanı da o dönemin genel kabul görmüş hatalarını tekrar etmemektedir. Sonuç olarak Kur'an'ın ilmî tefsir kapsamına giren ayetlerinin tümünün bir tez içinde ele alınamayacak kadar çok olduğunu, Kitab-ı Mukaddesteki ilmî ayetlerin ise oldukça sınırlı olduğunu gördük. Diğer bir tespitimiz de hiçbir Kur'an ayetinin bilimle çelişmediğini, buna karşın Kitab-ı Mukaddes'teki ayetlerin önemli bir kısmının bilimle çeliştiğini gördük.