Kiral ferrosen Schiff bazı ligantların moleküler tanımada kullanılması ve nmr spektroskopisi ile T1 ve T2 durulma zamanlarının ölçülmesi ve bağlanma sabitlerinin hesaplanması

Moleküler tanıma; hidrojen bağları, metal koordinasyon, hidrofobik kuvvetler, Van der Waals kuvvetleri, π-π etkileşimleri, elektrostatik ve/veya elektromanyetik etkiler gibi kovalent olmayan bağlar yoluyla iki veya daha fazla molekül arasında belirli bir etkileşim anlamına gelmektedir. Modern kimyanın en temel konusu olan kiralite çalışmalarına ilgi duyulmasının önemli nedenlerinden birisi diğer moleküllerle etkileşmelerinden kaynaklanmaktadır. 1960'lardan bu yana, çeşitli protein çözeltilerinde NMR, T1 ve T2 durulma zamanları ölçümleri yapılmaktadır. Ancak durulma zamanları ölçümlerinden yola çıkarak bağlanma sabitinin hesaplanması ile ilgili çalışmalar son yıllarda yapılmaya başlanmıştır. Kiral ferrosen shiff bazı ligandları, stereo-seçici sentez bileşimlerin belirgin sınıfıdır ve gelişimi çok hızlıdır. Ferrosen karboksaldehit ve onların metal kompleksinden türetilen schiff bazlarının çalışılması oldukça ilgi çekici olmuştur. Ferrosenlerin asimetrik sentezlerdeki yeri ve önemi, birçok ferrosen türevlerinin kiral katalizör olarak oldukça başarılı olmalarıdır. Bu çalışmada, sentezlenen amin tuzları ile kiral ferrosen shiff bazı schiff bazı ligantların moleküler tanıma özellikleri 1H NMR yöntemi ile incelendi ve T1(spin-örgü) ile T2(spin-spin) durulma zamanlarından yola çıkarak bağlanma sabitleri üzerine bilgi edinildi. Komplekslerin sabit kiral ferrosen konsantrasyonunda değişen her bir amin tuz konsantrasyonlarına karşılık 1H NMR kimyasal kaymalarında doğrusallaştırma yöntemiyle bağlanma sabitleri hesaplandı. Kiral ferrosen Shiff bazının R ve S feniletilaminlerinin enantiyomerlerle oluşturdukları komplekslerin bağlanma sabitleri sırasıyla Ka:265.96x10-3M-1 ve Ka: 273.70x10-3M-1 olarak hesaplandı. Her iki bağlanma sabitini de Lee Fielding'in (2007) araştırmalarında Ka<105 bulgusundan yola çıkarak zayıf bağlanma olarak adlandırabiliriz. Ancak S feniletilaminin enantiyomerlerinin oluşturdukları komplekslerde R feniletilamine göre daha kuvvetli bağlandığını göstermektedir. 1/T1'in S ve R feniletilaminlerinin konsantrasyonlarına karşı çizilen grafikleri de (Şekil 4.12-4.17) bu sonucu doğrulamaktadır. Bu tür çalışmaların oldukça yeni ve de sınırlı sayıda olması, bağlanma sabitinin bu yöntemle bulunmasının ayrı bir öneme sahip olacağı düşünülmektedir.