Kırılgan olan ve olmayan Tip 2 DM'li bireylerde plantar duyu, propriyosepsiyon ve ikili görev performansının incelenmesi

Bu çalışma, kırılgan olan ve olmayan Tip 2 Diabetes Mellitus (DM) tanılı bireylerde plantar duyu, propriyosepsiyon, ikili görev performansı ve düşme riskini incelemek amacıyla planlandı. Çalışmaya yaş ortalaması 70±4,95 yıl olan kırılgan, yaş ortalaması 69,86±4,13 yıl olan kırılgan olmayan 65 yaş ve üzerindeki Tip 2 DM'li 70 birey dâhil edildi. Bireyler, Frail Kırılganlık Ölçeği kullanılarak kırılgan ve kırılgan olmayan olmak üzere iki gruba ayrıldı. Bireylerin sosyo-demografik bilgileri Hasta Değerlendirme Formu; Plantar duyu, Semmes Weinstein Monofilament Testi; ayak bileği propriyosepsiyon duyusu, dijital inklinometre; ikili görev performansı kognitif ve motor ek görev içeren Zamanlı Kalk ve Yürü Testi (ZKYT); düşme riski, Düşme Riski Öz-Değerlendirme Ölçeği ile değerlendirildi. Çalışma sonucunda, kırılgan olan Tip 2 DM'li grupta; ZKYTstandart, ZKYTkognitif ve düşme riski skoru anlamlı şekilde yüksekti (p<0,05). Gruplar ZKYTmotor, plantar duyu ve propriyosepsiyon duyusu bakımından karşılaştırıldığında anlamlı fark bulunmadı (p>0,05). Ek olarak, kırılgan olmanın kırılgan olmamaya göre Tip 2 DM'li bireylerde ZKYTstandart, ZKYTkognitif, ZKYTmotor ve düşme riski skorunu anlamlı şekilde yükselttiği bulundu (p<0,05). Sonuç olarak kırılganlığın Tip 2 DM'li bireylerde kognitif ikili görev performansını olumsuz etkilediği ve düşme riskini arttırdığı saptandı. Ancak plantar duyu ve propriyosepsiyon duyusunu belirgin şekilde etkilemediği görüldü.