Kronik böbrek yetmezliği nedeniyle hemodiyaliz tedavisi uygulanan diyabetik nefropatili ve non-diyabetik hastalarda oksidatif stres ve hücresel immünitenin belirlenmesi

Kronik böbrek yetmezliği (KBY) birçok nedenle gelişebilir ve en önemli nedenlerinden biri diyabetes mellitustur. Diyabetes mellitus gelişimi sonucunda akut ve/veya kronik komplikasyonlar görülmektedir. Kronik komplikasyonlardan da makrovasküler ve mikrovasküler komplikasyonlar gelişmektedir. Mikrovasküler komplikasyonlardan biri diyabetik nefropatidir. Bu hastalarda ilerleyici fonksiyon kaybını açıklamak üzere öne sürülen mekanizmalardan biri de oksidatif strestir. Ayrıca bu hastalarda çeşitli nedenlerle immün bozukluklar görülmektedir. Bu nedenle çalışmada, KBY nedeniyle hemodiyaliz tedavisi uygulanan diyabetik nefropatili ve non-diyabetik hastalarda oksidatif stres [8-hidroksideoksiguanozin (8-OHdG), malondialdehid (MDA)], endotel hasarı [asimetrikdimetilarjinin (ADMA)] ve hücresel immünite belirteçlerinin [interlökin-6 (IL-6), tümör nekroz faktör-? (TNF-?), neopterin (NP) ve yüksek duyarlık (hsCRP)] değerlendirilmesi amaçlanmıştır. 8-OHdG seviyelerinin belirlenmesinde Enzim immün assay yöntemi kullanıldı. Serum MDA, ADMA ve NP seviyeleri yüksek performanslı sıvı kromatografisi kullanılarak belirlendi. IL-6 ve TNF--? ELISA yöntemiyle ve hs-CRP değerleri nefelometrik yöntemle ölçüldü. Serum 8-OHdG ve MDA düzeyleri diyaliz sonrasında hasta gruplarında kontrol grubu ile kıyaslandığında artmış bulundu. Serum ADMA ve NP düzeyleri diyaliz sonrasında kontrol grubu ile kıyaslandığında artmış bulundu. Serum IL-6 ve TNF-? düzeyleri diyaliz öncesinde hasta gruplarında kontrol grubu ile kıyaslandığında artmış bulundu. Sonuç olarak, KBY nedeniyle hemodiyaliz tedavisi uygulanan diyabetik nefropatili hastalarda oksidatif stresin non-diyabetik hastalara göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Buna karşın, non-diyabetik hastalarda oluşan inflamasyonun diyabetik nefropatili hastalara göre daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.