Kronik böbrek yetmezliği olan hastalarda Galektin-3 düzeylerinin inflamasyon ve prognoz ile ilişkisinin değerlendirilmesi

Kronik böbrek yetmezliği bulaşıcı olmayan fakat her geçen gün prevalansı artan küresel mortalite oranı yüksek bir hastalıktır. KBY'nin birçok nedeni vardır ve karmaşık bir süreçtir. KBY'nin bazı tanı göstergeleri olmasına rağmen hastalığın erken teşhisi ve tedavisi için yeterli değildir. Gal-3 çeşitli organ ve dokularda bulunan, hücre büyümesini, çoğalmasını, farklılaşmasını, inflamasyonunu, fagositozu, ekzositozu ve fibrozu düzenleyen bir lektindir. Yapılan çalışmalar KBY'de gal-3'ün yeni bir biyobelirteç ve teropatik bir tedavi yöntemi olacağını ileri sürmektedir. Biz de bu çalışmada gal-3 düzeylerinin KBY hastalığının prognozu ve inflamasyon ile ilişkisini göstermeyi amaçladık.Çalışmamızın kontrol grubu Kafkas Araştırma ve Uygulama Hastanesi dahiliye polikliniğine başvuran hepatik hastalığı, otoimmün hastalığı ve DM olmayan 30 gönüllü hastadan oluşturuldu. Hasta grubu ise otoimmün hastalığı olmayan ve hepatik hastalığı olmayan Kars Harakani Devlet Hastanesi nefroloji polikliniğine başvuran ve diyaliz polikliniğinde tedavi gören 60 gönüllü hastadan oluşturuldu. Hastane bilgi sistemi üzerinden alınan verilerle hasta ve kontrol grubunun ACR düzeyleri belirlendi. Hasta grubu ACR değerine göre makroalbüminürili ve mikroalbüminürili olarak alt gruplara ayrıldı. Gal-3 ve IL-33 düzeyleri ELİSA yöntemiyle analiz edildi. Gal-3, IL-33 ve biyokimyasal parametreler arasında korelasyon analizi yapıldı. Testlerin tanısal yeterliliği için ROC analizi yapıldı. Çalışmamız sonucunda; hasta grubunun serum gal-3 düzeyi kontrol grubuna göre anlamlı olarak düşük tespit edildi. Mikroalbüminürili grubun gal-3 düzeyi kontrol grubundan anlamlı olarak düşük bulundu. GFR ye göre gruplandırıldığında ise ileri evre KBY hasta grubunda anlamlı bir fark elde edilemedi. ACR, GFR ve CRP parametreleri ile gal-3 düzeyi arasında anlamlı zayıf korelelasyon tespit edildi. Gal -3 ve IL-33 arasında arasında anlamlı orta düzeyde korelasyon vardı. Çalışmamızın sonuçları bize, serum gal-3 düzeylerinin KBY hastalarında, hastalığın patogenezinde etkili olabileceği gibi aynı zamanda tanısal bir biyobelirteç olarakta değerlendirilebileceğini düşündürdü. Bununla birlikte ileri evre KBY hastalarında gal-3 düzeylerindeki düşme anlamlı olmadığından ve diyaliz süreleri ile ilişki bulunmadığından gal-3 düzeylerinin hastalığın prognozunun takibinde kullanılmasının klinik olarak faydalı olamayacağını gösterdi.