Kronik spontan ürtikerli hastalarda omalizumab tedavisinin hematolojik ve inflamatuar parametreler ile ürtiker aktivite skoru üzerindeki etkisi

Amaç: KSÜ spesifik bir nedeni veya tetikleyicisi olmayan, 6 hafta veya daha uzun süren sık görülen bir deri hastalığıdır. Omalizumab, antihistaminiklere dirençli KSÜ'lü 12 yaş üzeri hastalar için onay almış monoklonal anti-IgE antikordur. Bazı kan parametrelerinin KSÜ hastalık aktivasyon göstergesi olarak ve tedaviye yanıt monitarizasyonunda kullanılabileceğini öne süren çalışmalar mevcuttur. Bu çalışmada KSÜ tanısıyla omalizumab tedavisi başlanmış hastalarda kan hücre sayıları, NLO, TLO, LMO, NMO, OTH, RDW, CRP ve total IgE değerlerinin ürtiker aktivite skoruyla değerlendirilen hastalık şiddeti ile ilişkisini, omalizumab tedavisi ile değişimlerini, bu laboratuvar değerlerinin birbirleri ile korelasyonlarını ve total IgE değerinin omalizumab yanıtı ile ilişkisini araştırmak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Ankara Şehir Hastanesi Deri ve Zührevi Hastalıklar polikliniğinde Şubat 2019– Eylül 2021 tarihleri arasında takip edilmiş KSÜ tanısı dışında herhangi bir dermatolojik ek tanı almamış ve omalizumabı ilk kez kliniğimizde almış olan 101 hasta çalışmaya dahil edildi. Tedavi öncesi ve tedavinin 3. ayındaki hemogram, CRP, total IgE ve ÜAS7 değerleri retrospektif olarak incelendi. Kayıtlarda 26 hastanın total IgE değerleri mevcut değildi. Total IgE değeri ile ilgili analizler 75 hasta üzerinden yapıldı. Bulgular: Hastaların %73.3'ü kadın, %26.7'si erkekti. Yaş ortalaması 41.6 yıldı. Hastalık süresi ortalaması ise 35.5 aydı. Hastaların %52.5'inin anjiyoödemi vardı. NLO ve NMO değişkenleri için hafif+orta ve şiddetli ürtikerli grup arasında anlamlı bir fark bulundu (sırasıyla p:0.023, 0.019). Diğer değişkenler için hafif+orta ve şiddetli ürtikerli grup arasında anlamlı fark saptanmadı. OTH (p=0.010), LMO (p=0.031) ve total IgE (p<0.001) değerlerinde 3 aylık omalizumab tedavisi ile anlamlı artış izlenirken; lökosit sayısı (p<0.001), nötrofil sayısı (p<0.001), trombosit sayısı (p=0.018), NLO (p<0.001), TLO (p=0.013), NMO (p<0.001), CRP (p<0.001), ÜAS7 (p<0.001) değerlerinde tedavi ile anlamlı azalma görüldü. Lenfosit, monosit sayısı ve RDW değişkenlerinin tedavi öncesi ve sonrası değerleri arasında anlamlı bir fark bulunmadı. NLO değerinin tedavi ile değişim yüzdesinde orta ve şiddetli ürtikerli gruplar arasında istatistiki olarak anlamlı fark bulundu (p=0.034). Diğer laboratuvar değerlerinin tedavi ile değişim yüzdelerinde gruplar arasında istatistiki olarak anlamlı fark bulunmadı. Hastaların hem tedavi öncesi hem tedavi sonrasında laboratuvar iv değerleri ile ÜAS7 arasında anlamlı korelasyon izlenmedi. Omalizumab tedavisinin 3. ayında ÜAS7'ye göre hastaların %18.8 (n=19)'i tam yanıta (ÜAS7=0) ulaşırken, %80.2 (n=81)'sinde kısmi yanıt, %0.99 (n=1)'unda yanıtsızlık görüldü. Tam yanıtlı ve kısmi yanıtlı hastalar arasında hastalık süresi, başlangıç ÜAS7, başlangıç total IgE değeri, 3.ay total IgE değeri, total IgE değeri oranları ve anjiyoödem eşlik etme durumu açısından istatistiki olarak anlamlı fark bulunmadı. Sonuç: Bu çalışma yüksek doz antihistaminik tedavisine direnç gösteren KSÜ'lü hastalarda omalizumabın etkili ve hızlı bir tedavi seçeneği olabileceğini ve anti-IgE etkisi yanında inflamasyon ve koagülasyon inhibisyonu da yaptığını göstermiştir. Anahtar kelimeler: C-reaktif protein, kronik spontan ürtiker, lenfosit-monosit oranı, nötrofil-lenfosit oranı, nötrofil-monosit oranı, omalizumab, trombosit-lenfosit oranı, total IgE