Investigation of variations in DNA repair genes on lu-177 prostate specific membrane antigen (PSMA) ligands treatment response in patients with prostate cancer

Lu-177 PSMA ileri evre prostat kanseri için çok etkili bir tedavi olma potansiyeline sahiptir. ERCC2 gen varyasyonları, Lu-177 PSMA tedavisi ve miRNA-182 ile miRNA187'nin ekspresyon seviyeleri arasında bir bağlantı olup olmadığını belirlemek bu çalışmanın ana hedefleridir. Bu çalışma, 57 hasta üzerinde gerçekleştirilmiştir. 50 hasta tedaviyi alıp almama durumuna göre ve 7 hasta ise Lu-177 PSMA tedavisi öncesindeki ve sonrasındaki değişimleri incelemek üzere gruplandırılmıştır. Lu-177 PSMA dâhil olmak üzere tedavi alan hastaların, herhangi bir tedavi almayan hasta grubuna göre miRNA-182 (p<0.001) ve miRNA-187 ekspresyon seviyeleri anlamlı olarak yüksek bulunmuştur (p=0.000). Tedavi sonucunda PSA cevabı olan dozlar 150 mCi ve 200 mCi olarak belirlenmiştir. miRNA-182'nin tedavi sonrası ekspresyon seviyesi ile tedavi sonrası DNA konsantrasyonundaki değişim arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p=0.028). Lu-177 PSMA tedavisi ile ERCC2 gen varyantları arasındaki ilişki çalışma gruplarında incelenmiştir. rs13181 varyantının, hem tedaviyi alan hem de almayan hastalarda heterozigot mutant ve wild tip genotipte olduğu bulunmuştur. rs1799793 varyantı için ise, tedaviyi alan hastaların wild-type ve homozigot mutant genotipte, tedaviyi almayan hastaların ise homozigot mutant ve heterozigot mutant genotipte olduğu tespit edilmiştir. Tedavi öncesi ve tedavi sonrasına bakıldığında; tedavi sonrasında PSA yanıtı olan hastaların ERCC2 rs13181 varyantı için %50'sinin heterozigot mutant; PSA yanıtı olmayan hastaların ise %66.66'sının wild-type genotipe sahip oldukları belirlenmiştir. ERCC2 rs1799793 için ise PSA yanıtı olanların %100'ünün heterozigot mutant, PSA yanıtı olmayanların ise %50'sinin wild-tip ve %50'sinin homozigot mutant genotipe sahip oldukları tespit edilmiştir. Ayrıca, tedavi sonrası miRNA-182 seviyeleri yüksek olan hastaların ERCC2 rs13181 heterozigot mutant genotipe sahip olma olasılığının daha yüksek olduğu bulunmuştur (p=0.028). Sonuç olarak, miRNA ekspresyonlarının bimodal bir özellik gösterdiği ve tedavinin uygulanan dozuna, hastalığın derecesine ve seyrine göre değişebildiği tespit edilmiştir. miRNA-182 ekspresyonunun takibi ve ERCC2 rs13181 ile rs1799793 varyantlarının analizi, kişiye özel Lu-177 PSMA tedavi stratejilerinin doğru olarak planlanmasına yardımcı olabilir.