Malatya'da yaşayan kadın çalışanların iş-aile yaşam çatışmasının dindarlıkla ilişkisi üzerine sosyolojik bir araştırma

Kadınların sosyal konumlarındaki değişimlerle birlikte iş yaşamı içerisindeki sayılarının hızlı artışı, geleneksel cinsiyet rollerine yüklenen mesleki rolleri, ev ve iş rolleri arasında denge kurma çabası, iş-aile çatışmasının bireysel, ailesel ve işsel görünürlüğünü artırmış-tır. Bu çalışmanın amacı Malatya tekstil sektöründe çalışan kadınların iş-aile çatışma du-rumlarını ve bunun dindarlıkla ilişkisini incelemektir. Bu doğrultuda öncelikle iş-aile ça-tışması ve dindarlıkla ilgili kavram ve kuramlar oluşturularak yapılacak saha çalışmasının teorik olarak anlaşılmasına katkı sağlayacak bir alt yapı sunulmuştur. Buradan hareketle Malatya tekstil sektöründe çalışan 210 kadın çalışana iş-aile çatışma ölçeği, iş doyum ölçeği, dindarlık ölçeği ve demografik bilgiler içeren 50 soruluk bir anket uygulanmıştır. Kadın çalışanların çatışma düzeyleri, dindarlık düzeyleri ve iş-aile çatışması ile dindarlık düzeyleri arasındaki ilişki ve etkileşimin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Çalışmada SPSS paket programından yararlanılarak veriler; Mean, Regresyon, Korelas-yon, Frekans analizleri ve ANOVA analiz tekniği ile değerlendirilmiştir. Çalışmanın so-nucunda kadın çalışanların iş-aile çatışmasının alt boyutları arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Kadın çalışanların işten aileye dönük çatışma boyutunda en fazla zamana dayalı çatışma yaşadıkları görülürken, aileden işe dönük çatışma boyutunda ise en fazla çatışmayı davranışa dayalı çatışma boyutunda yaşadıkları belirlenmiştir. Ayrıca kadın çalışanların iş aile çatışması ile dindarlık düzeyleri arasında negatif bir ilişki bu-lunmuştur. Yanı sıra çalışanların dindarlık düzeylerinin iş aile çatışması üzerinde negatif bir etki yaptığı yani çatışmayı azaltan bir işleve sahip olduğu görülmüştür.