Matematik sanat arasındaki ilişki ve özgün uygulamalar

Matematik ve sanat birbirlerinden farklı alanlar olmasına rağmen, matematik de sanat gibi doğayı kaynak alır. Matematik düşünsel bir süreçtir, bilgiyi esas alır ve soyuttur. Matematiğin bu özelliği sanatın da soyuta doğru evirilmesinde büyük bir rol oynar. Yakın tarihte sanat doğadan uzaklaşarak doğanın arkasındaki özü anlama yolunda ilerler. Modern sanatçı bu durumu yapıtlarında biçim ve içeriği belli bir uyum ve düzen halinde ortaya koyar. Bu uyum ve düzen, doğanın soyut olarak yorumlanması ile geometrik düzenlerin ortaya çıkıyor olmasında, matematiksel kavram ve kuramların doğrudan ya da dolaylı olarak ilişki içinde olduğunu göstermektedir. Sanatçı, tüm alanların yanı sıra matematikteki sayıların birbirleriyle olan ilişkilerini, geometrik kuralları da inceleyerek, matematiğin konusunu sanatın konusu ya da alanı haline dönüştürmüştür. Sanatın sonsuz çeşitliliği ve uygulama olanakları içerisinde matematiğin bilinçli olarak kullanılabilirliği ile yeni üretimler yapılabilir ve salt sanat için matematik kullanılabilir. Tezin içeriğinde, Fibonacci sayıları ve altın oran, mobius şeridi ve klein şişesi, çokyüzlüler, hilbert uzay doldurma eğrisi, fraktal geometri, helisoid eğrisi, sabun baloncukları ve kuantum teorisi incelenerek ve bu teoremlerin sanata yansımaları üzerinde durulacaktır. Uygulamalar bölümünde ise kuantum teorisinin etkileri ile ilgili yorumlardan oluşacaktır.