Ebeveynlik stilleri ile okul öncesi dönem çocuklarının problem davranışları arasındaki ilişkide öz düzenleme becerilerinin aracı rolü

Bu araştırma, okul öncesi dönem çocuklarının ebeveynlerinin ebeveynlik stilleri ile çocukların problem davranışları arasındaki ilişkide çocukların öz-düzenleme becerilerinin aracı rolünü belirlemeyi amaçlamaktadır. Öz düzenlemenin aracı rolünü araştırmak için öncelikle aracı değişken (öz düzenleme), öngörme (ebeveynlik stilleri) ve sonuç değişkeni (sorunlu davranışlar) arasındaki doğrudan ilişkiler SPSS 21 programı kullanılarak kurulmuş ve son olarak aracılık modeli PROCESS makro yazılımı kullanılarak test edilmiştir (Hayes, 2012). Araştırmaya 36-77 ay arasında olan (M=60,42, SD=12,6) 194 çocuğun annesi katılmıştır. Ölçme aracı olarak Demografik Bilgi Formu, Ebeveynlik Stilleri Ölçeği (Demir ve Şendil, 2008), Çorapçı ve diğerleri (2010) tarafından çevrilen Sosyal Yeterlilik ve Davranış Değerlendirme Ölçeği Türkçe formu (Lafreinere ve Dumas, 1996), Okul Öncesi Davranış Problemleri Tarama Ölçeği (Kanlıkılıçer, 2005)'nin aşırı hareketli ve dikkatsiz olma alt boyutu, Öz-Düzenleme Becerileri Ölçeği (Erol ve İvrendi, 2018), Batum ve Yağmurlu (2007) tarafından çevrilen Duygu Düzenleme Ölçeği (Shields ve Cicchetti, 1997)'nin Duygu düzenleme alt boyutu kullanılmıştır. Bu çalışma sonucunda, otoriter ebeveynlik stilleri ile okul öncesi dönem çocuklarının problem davranışları arasındaki ilişkide öz-düzenleme becerilerinin kısmi aracılık rolü, otoriter ebeveynlik stili ile problem davranışları arasındaki ilişkide ise öz-düzenleme becerilerinin tam aracılık rolü tespit edilmiştir.