Erkekler ve erkeklikler oyunda: İstanbul'da halı saha futbolu

Bu tez, İstanbul'un kentsel bağlamında heteromaskülen erkekler arasında gerçekleşen homososyalleşmenin önemli mekânlarından birisi olan halı sahayı inceliyor. Odak noktası, kentli, seküler ve orta sınıftan genç erkekler ve bu erkekler arasında kendi sosyal alanlarındaki halı sahalar dolayımıyla kurulan ilişkilerin genel tezahürleri ve temel dinamikleri. Tez, halı sahayı, bu ilişkilerin belirli formlar halinde görünür olduğu, aynı zamanda da belli başlı öznelliklerin kurulduğu ve icra edildiği maskülenleştirilmiş ve heteroseksüelleştirilmiş bir mekân olarak ele alıyor. Tezin iddiası, erkekler arasındaki homososyal ilişkilerde genel olarak iki temel dinamiğin olduğu: rekabet ve bağlılık. Bu ilişkilerde rekabet ve bağlılığın eş zamanlı ve çatışmalı birlikteliğini dengeleyerek mümkün kılan stratejik bir yöntemse (şaka yoluyla) kızdırma edimi. Kızdırma, bir yandan yarışmayı ve yakınlığı gerekli kılarken, diğer yandan aşırı yarışmanın ve aşırı yakınlığın doğurabileceği istenmeyen sonuçları da engelliyor. Ayrıca, tez, halı saha futbolunu dört temel unsur üzerinden betimliyor ve analiz ediyor: organizasyon, kadrolar, formalar ve kalecilik. Bu unsurlar, iktidar, rekabet ve iş birliği ilişkilerinin halı sahada görünür olduğu noktalar olarak sunuluyor. Tüm bu dinamikleri ve süreçleri otoetnografik veriler aracılığıyla tartışmak için öncelikli olarak halı saha sosyolojik bir bağlama oturtuluyor, erkeklerin ve erkekliklerin ele alınmasına dair teorik ve kavramsal bir çerçeve sunuluyor ve genel olarak sporun, özel olarak da futbolun toplumsal cinsiyet boyutu tartışmaya açılıyor. Nihai olarak, daha kapsayıcı ve eşitlikçi bir halı saha futbolunun ihtimali ve politik anlamı sorgulanıyor.