Menhecu's-Selefi's-salih fi tefsiri Sıfati'llahi'l-Haberiyye

Allah'ın kelâmını en güzel şekilde anlayan ve onu en doğru şekilde tefsir edenler selef-i sâlih dediğimiz sahâbe, tâbiîn ve tebe-i tabiîndir. Hayır, bereket, güzel anlayış, doğru söz ve olgun ahlak sahibi olduklarına şehâdet edilmiş ilk üç nesil onlardır. Selef-i salihîn, Allah'ın kelâmına iman etmiş ve onu hakkıyla anlamışlardır. Onlar, Allah'ı ve sıfatlarını yine Allah'ın Kuran'da zikrettiği ve Hz. Peygamber'den (s.a.v) sahih bir şekilde rivayet edildiği gibi bilmişler ve bunlara gerek icmal gerekse de tafsil ile iman getirmişlerdir. Allah'ın kendi hakkında nefyettiği, kendine yakışmayacak her türlü noksanlığı ve yaratılmışlara benzemediği onlar da, Allah hakkında nefyetmişlerdir. Yaratılmışların cüz ve azalarına delalet eden "el, göz, ayak, yan, gelmek, getirmek v.s." sıfatlar da lafzın zahiri itibariyle Allah'ın sıfatlarındandır ve bunlar, Kur'an ve Sünnet'in sâdık haberiyle sâbit oldukları için haberî sıfatlar diye isimlendirilmişlerdir. Fakat akıl bunları olduğu gibi kabul edemez. Çünkü bu, Kur'ânî lafızların zâhiri, başka ayetlerle sabit olan "Allah'ın mahlûkata bezememesi ve mutlak kemal sıfatlarıyla muttasıf olması" kaidelerine aykırıdır. İşte selef, Allah'ın kelâmını ve sıfatlarını tefsir ederken, hepsine iman ettiklerini söyleyip ne sıfatlarını nefyetmiş ne de O'nu yaratılmışlara benzetmişlerdir. Bazıları, direkt Allah'ın muradına havale etmiş, bazıları da Arap dili kaidelerine uygun şekilde tevil yoluna gitmişlerdir. Fakat hepsi de bu sıfatlarla ilgili zihne ilk gelen "mahlûkatın cüz ve hareketlerine benzeme" manasını nefyetmişlerdir. Çünkü Allah, muhkem ayetlerde açıkça, hiçbir yaratılmışa benzemediğini, vehim ve zanlar ile ihata edilemeyeceğini bildirmiştir.