Mental retarde çocuklarda denge ve el becerilerinin günlük yaşam aktivitelerine etkisi

Bu çalışma, Mental Retarde (MR) çocukların denge, ince el becerileri, kavrama kuvvetlerinin değerlendirilmesi ve bu değerlendirmelerin günlük yaşam aktivitelerine (GYA) etkisinin incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya 20 MR (yaş ortalaması 11.40±2.46 yıl) ve 20 sağlıklı çocuk (yaş ortalaması 11.40±2.46 yıl) dahil edilmiştir. Çalışmaya katılan çocukların dengeleri tek ayak denge testi ile; ince el becerileri Modifiye Dokuz Delikli Peg Testi (MDDPT) ve Modifiye Jebsen El Fonksiyon Testi (MJEFT) ile; kavrama kuvvetleri dinamometre ve pinçmetre ile; GYA ise WeeFIM- Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçütü ile değerlendirilmiş ve sonuçlar her iki grupta karşılaştırılmıştır. MR çocuklarda, sol palmar kavrama kuvveti ve sol gözler açık tek ayak denge ortalaması daha az bulunmuştur. MR çocuklar, MDDPT'ni ve MJEFT'nin çoğu alt testini sağlıklı çocuklara kıyasla daha uzun sürede gerçekleştirmişlerdir. WeeFIM'in motor alanda kendine bakım ve mobilite alt testleri, kognitif alanda ise iletişim ve sosyal biliş alt testleri için iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmış (p<0.05) ve sağlıklı çocuklarda bu test skorlarının daha büyük olduğu bulunmuştur. Genel motor, genel kognitif ve toplam WeeFIM skoru açısından, sağlıklı çocukların lehine, iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (p<0.05). MR çocuklarda, denge testi ile WeeFIM genel motor skoru arasında istatistiksel açıdan anlamlı ve olumlu yönde, el beceri testleri ile WeeFIM genel motor skoru arasında ise istatistiksel açıdan anlamlı ve negatif yönde bir ilişki bulunmuştur (p<0.05). Bunun sonucunda, MR çocukların rehabilitasyon programlarına denge ve el becerilerini geliştirici çalışmaların da eklenmesi ve bu çalışmalarla birlikte GYA'daki bağımsızlığın arttırılması ve ileride meslek edinmeleri amaçlanmalıdır. Burada, fizyoterapist ve iş uğraşı terapistlerine büyük görevler düşmektedir.