Metastatik mide kanseri tanısı almış hastalarda sağkalım süresi üzerine etki eden faktörler

GİRİŞ VE AMAÇ: Mide kanseri, tüm dünyada kansere bağlı ölümlerin en önemli nedenlerinden birisidir. Metastatik mide kanseri hastaları gerek demografik özellikleri, gerek ise de tümör yerleşimi, histopatolojik karakteri ve tedaviye yanıt açısından heterojen bir grubu oluşturmaktadır. Çalışmada metastatik mide kanseri tanısı alan hastalarda progresyonsuz ve genel sağkalıma etki eden faktörleri değerlendirmeyi amaçladık. GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmada 2010-2017 tarihleri arasında Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıbbi Onkoloji Bilimdalı' nda takip edilen 18 yaş üzeri, histolojik olarak doğrulanmış mide adenokarsinom tanısı almış, Eastern Cooperative Oncology Group Performance Status (ECOG PS) 2 veya daha düşük, en az bir ölçülebilir metastatik lezyonu olan, yeterli hematolojik, hepatik ve renal fonksiyonlara sahip, periferik nöropati anamnezi olmayan 199 hastanın tedavi ve takip verileri hasta dosyalarından elde edilerek retrospektif olarak değerlendirildi. Çalışmada, cinsiyet, yaş, ECOG performans değerleri, kilo kaybı öyküsü, palyatif total gastrektomi öyküsü gibi demografik verilerin, tümörün histopatalojik özellikleri, primer tümör lokalizasyonu, tutulan organ sayısı gibi prognostik faktörlerin ve uygulanan kombinasyon KT rejimlerinin ve rejimler ile ilişkili gözlenen grade 3-4 toksisitelerin, medyan progresyonsuz sağkalım ve medyan genel sağkalım üzerine etkileri istatistiksel olarak değerlendirildi. BULGULAR: Bu hastalardan 142 (%71,4) 'si erkek, 57 (%28,6)' si kadındı. Hastaların 77 (%38,7)' sine ikili kombinasyon KT rejimi, 122 (%61,3)' sine üçlü kombinasyon KT rejimi uygulandı. ECOG PS 0-1 olan, grade iyi-orta olan, periton tutulumu olmayan, palyatif gastrektomi yapılan ve Response Evaluation Criteria In Solid Tumors (RECIST) kriterlerine göre yanıt alınan hastaların medyan progresyonsuz sağkalım süreleri istatistiksel açıdan anlamlı derecede daha uzun olarak saptandı. ECOG PS 0-1, kilo kaybı olmayan, tek organ tutulumu olan, periton tutulumu olmayan ve RECIST kriterlerine göre yanıt alınan hastaların medyan genel sağkalım süreleri de istatistiksel açıdan anlamlı derecede daha uzun saptandı. Üçlü kombinasyon kemoterapi alan grupta febril nötropeni ve grade 3-4 bulantı insidansı istatistiksel açıdan anlamlı derecede daha fazla görüldü. SONUÇ: Çalışmamızda sağkalım süresi üzerine etkili olan ECOG PS, kilo kaybı, tutulan organ türü ve sayısı gibi birçok faktör saptandı. Prognostif ve prediktif faktörlerin belirlenmesi ile gereksiz tedavilerin oluşturabileceği maliyet artışı ve tedavi ile ilişkili morbidite ve mortalite önlenebilirken, tedavilere yanıt verebileceği öngörülen hasta alt grupları belirlenebilmektedir. Çalışmamız, her metastatik mide kanseri (MMK) tanısı alan hastaya aynı tedaviyi uygulamaktansa prognostik faktörler temelinde bireyselleştirilmiş yaklaşımların önemini vurgulamak açısından dikkate değer niteliktedir. Anahtar kelimeler: Metastatik mide kanseri, progresyonsuz sağkalım, ortalama sağkalım, kemoterapi, toksisite