Mobil teknoloji destekli dikişsiz öğrenme ortamlarının 7. sınıf cebir ünitesinde öğrenci başarı ve motivasyonuna etkisi ile sürece ilişkin öğrenci ve veli görüşleri

Bu araştırmanın amacı ortaokul 7. sınıf cebir ünitesinde mobil teknoloji destekli dikişsiz öğrenme ortamlarının öğrenci başarısı ve motivasyonuna etkisini incelemek ve uygulamaya ilişkin öğrenci ve veli görüşlerini değerlendirmektir. Araştırmada karma yöntem araştırmalardan açıklayıcı desen tercih edilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu 2018-2019 Eğitim-Öğretim Yılı Güz Döneminde Doğu Anadolu Bölgesi'nde yer alan bir ilin merkezinde bulunan bir ortaokulda yedinci sınıfta öğrenim gören 73 (30 erkek ve 43 kız) öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada, sınıf içi öğrenme ile sınıf dışı öğrenmenin kesintisiz bütünleşmesine olanak sağlayan etkinlikler düzenlenmiştir. Kullanılan mobil teknolojilerde bireysel öğrenmeyi desteklemek amacıyla cebir öğrenme alanına yönelik araştırmacı tarafından hazırlanmış Artırılmış Gerçeklik (AG) uygulamaları ve sosyal öğrenmeyi desteklemek amacıyla grup toplantılarının yapıldığı WhatsApp grupları kurulmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak, cebir öğrenme alanına yönelik araştırmacı tarafından geliştirilen Cebir Başarı Testi (CBT), Aktan (2012) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Matematik Motivasyon Ölçeği (MMÖ) ve süreç ile ilgili görüşlerini belirlemek için öğrenci ve ebeveynlere yönelik hazırlanmış yarı yapılandırılmış görüşme formları kullanılmıştır. Çalışmada elde edilen nicel verilerin analizinde bağımsız ve bağımlı örneklem t testi ve Wilcoxon işaretli sıralar testi kullanılmıştır. Ayrıca değişkenler arasındaki ilişkiyi belirlemek amacı ile korelasyon analizi yapılmıştır. Nitel verilerden elde edilen bilgilerden kategori ve kodlar oluşturularak içerik analizi yapılmıştır. Çalışmanın sonuçlarına göre deney ve kontrol gruplarında yer alan öğrencilerin CBT ve MMÖ verileri incelendiğinde deney grubu lehine istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Bununla birlikte motivasyon alt boyutlarından dışsal hedef yönelimi, konu değeri, öğrenme inancı ve öz yeterlik açısından deney grubu öğrencilerinin lehine istatistiksel olarak anlamlı fark bulunurken, içsel hedef yönelimi ve sınav kaygısı alt boyutları açısından deney ve kontrol grubu öğrencilerinin son test puanları bakımından istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadığı görülmüştür. Öğrenci görüşmelerinden elde edilen veriler AG etkinliklerinin ve WhatsApp uygulamasının öğrenciler açısından faydalı olduğunu göstermiştir. Öğrenciler AG uygulamalarının faydalı, akılda kalıcı, eğlenceli, kolay öğrenme fırsatı sağlama, farklı olma ve merak uyandırma gibi olumlu yönlerini belirtmişlerdir. Bununla birlikte bazı öğrenciler işaretçi problemi ve ses efektlerinin eksikliği yönünde olumsuz görüş bildirmişledir. Ayrıca öğrenciler WhatsApp grup toplantıları ile ilgili okul dışında bir araya gelebilme, sorular üzerinde tartışma, yardımlaşma, çözümleri karşılaştırma, farklı çözüm yolları üzerinde birlikte düşünebilme ve kendi düşüncelerini savunabilme gibi olumlu görüşler bildirmişlerdir. Bunun yanında bazı öğrenciler sanal ortamda soru paylaşma ve grup toplantılarının süresi ile ilgili olumsuzluklardan bahsetmişlerdir. Öğrenci velilerinin ise uygulama öncesi mobil teknolojiye olan olumsuz görüşlerinin uygulama ile birlikte değiştiğini, öğrencilerin mobil cihazları kullanırken öğrenciler için faydalı, eğlenceli olduğunu ve öğrencilerin derse yönelik ilgilerinin arttığını ifade etmişlerdir. Çalışmada elde edilen bulgular neticesinde akademik alana ve matematik öğretimi alanına ilişkin birtakım önerilerde bulunulmuştur. Anahtar Sözcükler: Matematik Eğitimi, Dikişsiz Öğrenme, Mobil Teknoloji, Artırılmış Gerçeklik, WhatsApp Anlık Mesajlaşma.