Türkiye'deki devlet okullarında çocukların İngilizce öğrenmeye karşı güdülenmesi

İngilizce öğrenmeye yönelik güdülenme dil öğrenmede önemli bir faktör olarak kabul edilir. Bu çalışmada, ilköğretim okullarındaki öğrencilerin İngilizce öğrenmeye ilk başladıkları dördüncü sınıftan sekizinci sınıfa kadar devam eden beş yıllık süreçteki, güdülenmeleri üzerine çalışmayı amaçladık. Güdülenme ölçeğine, 2011-2012 eğitim öğretim yılında, ilköğretim okullarında İngilizce eğitimi gören 500 katılımcı katkıda bulunmuştur. Bu çalışmanın amacı doğrultusunda hazırlanan ölçek katılımcılara dağıtılmış ve bulguları desteklemek için görüşmeler yapılmıştır. Bu çalışmada, nitel ve nicel araştırmaları birleştiren karma bir yöntem kullanılmıştır. Veriler, bu çalışma için geliştirilen bir güdülenme ölçeği ile toplanmış ve nicel olarak analiz edilmiştir; ayrıca, bulguları desteklemek için açık uçlu sorular ve görüşmeler uygulanıp, nitel olarak analiz edilmiştir. Toplanan veriler SPSS 17.0 istatistik paket programı ile analiz edilmiş, frekans, yüzde, standart değişkenlik, t-testi ve tek yönlü varyans analizi uygulanmıştır. Araştırmanın bulguları, Türkiye'deki devlet ilköğretim öğrencilerinin İngilizceyi yabancı dil olarak öğrenmeye yönelik güdülenme konusunda genel olarak olumlu görüşlere sahip olduğunu ve tutum, öğrenme ortamı, araçsallık faktörleri açısından yüksek güdülenmeye sahip olduklarını ortaya koymuştur. Öğrencilerin İngilizce öğrenmeye yönelik güdülenmeleri sınıflara ve cinsiyete göre anlamlı bir farklılık göstermiştir ve kız öğrencilerin daha yüksek güdülenme düzeyine sahip olduğu görülmüştür. İlköğretim öğrencilerinin güdülenmelerini etkileyen faktörler arasında en önemlileri öğretmen tutumları, DynEd programı, İngilizce dersinin zorluğu, arkadaşlar ve ders kitabıdır. Bu çalışma, genç öğrencilerin öğretmenler ve öğrenme ortamı (sınıf) üzerindeki bağımlılığını doğrulamıştır. Öğrencilerin büyük çoğunluğu dışsal olarak motive olmuşlardır. Anahtar kelimeler: Güdülenme, çocuklar, tutum, öğrenme ortamı, araçsallık.