Muhammed Ali es-Sâbûnî'nin hadisçiliği ve şerh metodu

Çalışmanın konusu, modern dönemde tefsirciliği ile öne çıkmış olmakla birlikte hadis ilmine de katkılar sunan Muhammed Ali es-Sâbûnî'nin hadisçiliği ve şerh metodunu ortaya koymaktır. Bu çalışma, bir giriş ve iki bölümden oluşmaktadır. Tezin giriş kısmında Sâbûnî'nin hayatı, eserleri, ilmî kişiliği, hocaları ve talebeleri hakkında genel bilgiler verildikten sonra hadis alanında telif etmiş olduğu eserler ayrıntılı bir şekilde tanıtılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde müellifin sünnet anlayışı başta "es-Sünnetü'n-Nebeviyyetü'l-Mutahhara Kısmün Mine'l Vahyi'l-İlâhiyye'il Münezzel" adlı eseri olmak üzere diğer eserlerinden de istifade edilerek farklı görüşlerle mukayeseli bir şekilde ortaya konulmuştur. Bu mukayeseli analiz sonucunda onun hadis ilimlerine yaklaşımında geleneksel çizgiden ayrılmadığı, hadis ilimlerine ve ıstılahlarına herhangi bir yenilik getirmediği tespit edilmiştir. İkinci bölümde ise Sâbûnî'nin Zebîdî'nin et-Tecrîdü's-Sarîh'i üzerine yapmış olduğu şerhi olan "eş-Şerhu'l-Müyesser" bağlamında şerh metodu ortaya konulmuştur. Burada hadisi hadisle açıklaması, hadisin vürûd sebebini belirtmesi, hadiste geçen garîb kelimelerin izâhlarını yapması, gramer tahlillerine yer vermesi, fıkhî ve kelâmî konulara değinmesi ve karşıt görüşlere cevap verme yöntemleri ortaya konuldu. Ayrıca şerh yöntemi ele alınırken ağırlıklı derleme türü bir çalışma olduğu vurgulandıktan sonra şerhte olan yeniliklere de işaret edildi. Çalışmada, Sâbûnî'nin, diğer eserlerinde olduğu gibi bu şerhinde de anlaşılır ve yalın bir üslup kullandığı tespit edilmiştir. Bu tespit sonucunda müellifin şerh edebiyatına kolayca anlaşılan muhtasar bir çalışma kazandırdığı vurgulanmıştır.