Müslüman feminist bir kadının yaşam öyküsünden 1980'lerden günümüze İslamcı kadın hareketi

Feminizm, temelde kadın ve erkek arasındaki eşitsizliği ortadan kaldırmayı ve toplumsal cinsiyet eşitliğini sağlamayı amaçlayan fikir akımıdır. İlk olarak 18. yüzyılda duyulan bu kavram, yıllar içerisinde kadınların onurlu bir yaşam elde etmesi için verdikleri mücadelenin adı olmuştur. 1980'lerde gelişen neoliberal politikalar ve küreselleşmenin etkisiyle, İslamcı hareket güç kazanmıştır. Bu süreçte, Müslüman kadınların, haklarını İslami paradigma ile aradıkları akımın adı İslami Feminizmdir. İlk İran'da kullanılan bu kavram, 1987 yılında Türkiye'de bir derginin kapak yaptığı 'Türbanlı Feministler' adında bir dosyayla duyulmuştur. Hem İslami değerlere sıkı sıkıya bağlı olan, hem de kadın erkek eşitliği talep eden bu tesettürlü ve entelektüel kadınlar, başörtüsü ile kamusal alana çıkma mücadeleleriyle özellikle 90'lı yılların gündemine oturmuştur. İslamcı kadın başörtüsünü bir özgürlük nişanesi olarak gördüğü için, tüm hak arayışını başörtüsü mağduriyeti söylemi üzerinden yürütmüştür. Öte yandan, özellikle son yıllarda, İslamcı kadınların söylemleri değişmiş, artık daha evrensel konulara insan hakları temelinde değinmeye başlamışlardır. Bu çalışma, kadın karşıtı İslami söylemi ayıklamak için çoğunluğu ilahiyatçı kadınlar tarafından kurulan Başkent Kadın Platformu Dönem Başkanı Zeynep Göknil Şanal'la biyografik yöntemlerden biri olan Yaşam Öyküsü Metoduyla yürütülerek, katılımcının gözünden İslam ve Feminizm ilişkisi konu edilmiştir.