Müslümanların Hz. Peygamber (s.a.v)`e itirazları

İlk dönem ve sonrası yazılan İslam Tarihi kaynaklan, Hz. Peygamber (a.s.)'in hayatını anlatırken, onu, dinî ve manevî kimliği yanında, hayatın her alanına hükmeden bir lider olarak görürler. Gelen vahiylerle hayatı şekillenen Hz. Peygamberin hayatının Mekke ve Medine diye iki dönemi vardır ki, Mekke döneminde dinî bir lider hüviyetindedir ve insanları Allah'ın bir olduğuna imana çağırmaktadır. Medine döneminde de, manevi kimliğinin yanında, toplum hayatıyla daha ilgili, hatta devlet kuran bir dinî ve siyasî lider konumundadır. Mekke'deki iman çağrısına uyan Müslümanların, az da olsa iman ve ibadet noktasında itirazları görülmektedir. Medine'de bir toplum ve devlet dini olma durumundan sonra, bir devlete lazım olabilecek tüm hukukî ve sosyal yapılanmalar oluşturulduğu için, bu yönde daha fazla itirazlara ve itaatsizliklere rastlanmaktadır. Zaten Medine'de inen ayetler, Hz. Peygamber'in hayatının ikinci devresini doğrulamaktadır. İslam'ın insan haklarına ve hürriyetlerine verdiği önem nedeniyle, Hz. Peygamber'in bunları uygulaması kaçınılmazdı. Onun için, Hz. Peygamber'in İslam'ı yayma gayretlerinde, istişare'ye (danışma) büyük önem verdiğini görüyoruz. Hz. Peygamber'in, Müslümanlara sağladığı fikir ve düşünce hürriyeti, iman ve ibadet dairesinde az olmak üzere, ama çoğunlukla teknik ve becerinin önem kazandığı savaşlarda, ekonomik alanda, idarî ve siyasî alanlarda, toplum hayatında önemli denecek kadar çok itirazlara sebep olmuştur. Müslümanlar, Hz. Peygamber'in her söylediğini kabul etmeyip, onu akıllanyla kavrama sürecinden sonra, ancak itirazlarına son vermişleridir. Bu manada İslam, menşe' itibariyle Yüce Allah'tan gelmiştir. Ama Müslümanların akıl, düşünce süzgecinden geçip, anlayamadıktan nokta da itiraz ettikleri, en sonunda doğruya ulaşma noktasında İslam'ı benimsedikleri ve özümsedikleri için İslam, dogma kabul edilmeyebilir. İstişare (danışma) ve insan düşünce ve açıklama hürriyetine verilen önem sayesinde, anlamadığı hususlarda itiraz eden ve sahih bir imana kavuşan Hz. Peygamber devri Müslümanları, bize vahiy-akıl iiişkisindeki uyumu, dolayısıyla bilimle dinin birbirine ters olmadığını, sorgulayan, araştıran ve itiraz eden insanın her zaman doğruyu bulabileceğini gösteriyor.