The role of NATO's enlargement policy in the Russia-Ukraine crisis

Sovyetler Birliği'nin parçalanması ve Soğuk Savaş döneminin sona ermesiyle birlikte değişen güç dengeleri, küreselleşen uluslararası sistemde köklü yapısal değişiklikleri, yeni güvenlik yaklaşımlarını ve tartışmalarını beraberinde getirmiştir. İkinci Dünya Savaşı sonrasında ortak savunma ve güvenlik amacıyla Sovyet tehdidine karşı kurulmuş askeri bir ittifak olan NATO, Sovyetler Birliği ve Varşova Paktı dağıldığı halde kendine yeni bir misyon ve meşruiyet alanı yaratmak amacıyla varlığını genişleyerek sürdürmektedir. Bu çalışma, Soğuk Savaş sonrası değişen uluslararası sisteme uyum sağlamaya dayanan NATO'nun dönüşüm süreci ve bu süreçle birlikte ortaya çıkan yeni güvenlik stratejileri ve güncel gelişmeler ışığında NATO'nun genişleme politikasının Rusya-Ukrayna krizinde oynadığı rol üzerinde durmaktadır. Bu bağlamda NATO'nun genişleme politikası, uluslararası ilişkilerde güvenlik kavramı ve tarihsel arka planı dikkate alınarak incelenmiş, Soğuk Savaş sonrası küreselleşen dünyada değişen güvenlik teorileri ve yeni emperyalizm yaklaşımı temel alınarak, nitel içerik analizi yöntemiyle Kopenhag Okulu'nun güvenlikleştirme teorisi kullanılarak değerlendirilmiştir. Bu çalışma kapsamında NATO'nun genişleme politikası, çatışmaların çıkması ve tırmanmasını engellemek bir yana Rusya'yı çevreleme amacı doğrultusunda güvenlik ikilemlerinin yarattığı risklerin barışa evrilmesine engel olan ve Rusya-Ukrayna krizinde büyük rol oynayan temel bir etken olarak görülmektedir. Çalışmanın bu temel argümanı bağlamında NATO'nun genişleme politikası doğrultusunda attığı adımları, yeni güvenlik stratejilerini ve askeri müdahalelerini dikkate aldığımızda, NATO'nun genişleme politikası ve Rusya-Ukrayna krizini doğuran temel sebepler arasında doğrudan güçlü bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar kelimeler: Güvenlik stratejileri; güvenlikleştirme teorisi; Kopenhag Okulu; küreselleşme; NATO'nun genişleme politikası; Rusya-Ukrayna krizi.