Obezitesi olan çocuklarda depresyon ve yaşam kalitesinin değerlendirilmesi

Giriş ve Amaç: Obezite vücutta aşırı yağ depolanması ile karakterize ruhsal problemlerin yanı sıra morbidite ve mortaliteye neden olan ciddi sosyoekonomik sonuçları olan bir hastalıktır. Belirlenen bir neden olmaksızın görülen obeziteye ekzojen veya primer obezite denir. Altta yatan endokrin, genetik veya diğer nedenlerin olması durumunda görülen obeziteye ise endojen veya sekonder obezite denir. Vakaların çoğu primer obezite şeklinde görülür. Bu çalışma çocukluk çağında primer obezite tanısı alan hastaların depresyon ve hayat kalitesinin değerlendirilmesi ayrıca risk faktörlerinin belirlenmesi amacıyla yapıldı. Gereç ve Yöntem: Araştırma; Eylül 2014 – şubat 2015 tarihleri arasında, Dicle Üniversitesi Çocuk Endokrin Polikliniği‟nde takip edilen 53 obez hasta, 37 sağlıklı olgu üzerinde yapıldı. Depresyon durumu ve hayat kalitesini belirlemede hasta ve kontrol grubuna Obezite formu, Çocuk ve Ergenler için Sağlıkla ilgili Yaşam Kalitesi ölçeği (SYK), CONNERS‟ Anne-Baba Derecelendirme Ölçeği, Çocukluk için Depresyon Ölçeği (ÇDÖ), Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği uygulandı. Bulgular: Hasta ve kontrol grubu arasında yaş ve cinsiyet dağılımı yönünden fark yoktu. Hastaların ÇDÖ puan ortalaması 11,0±7,6, kontrol grubunun ÇDÖ ortalaması 8,8±5,4 idi ve gruplar arasında ÇDÖ puanı yönünden anlamlı fark saptanmadı (p=0,17). Hastaların SYK puan ortalaması 35,5±46,9, kontrol olguların SYK puan ortalaması 90,3±14,1 idi ve hasta grubunun SYK puanı kontrol grubunun SYK puanından anlamlı olarak daha yüksekti (p<0,001). Sonuç: Obez hastalarda sağlıklı bireylere göre depresyon riskinde artış saptanmadı. Ancak obez hastaların SYK‟si değerlendirildiğinde normal populasyona göre belirgin biçimde bozulduğu görüldü. Obez çocukların yaşam kalitelerinin yükseltilmesi ve sosyal çevre ile uyumlarının arttırılması hedeflenmelidir.