Öğretmen yetiştirmede mikro öğretim yönteminin etkililiği (F.Ü. Teknik Eğitim Fakültesi örneği)

BÖLÜM V <^*«^ ÖZET, TARTIŞMA-50NUÇ ve ÖNERİLER Bu bölümde, F.Ü. Teknik Eğitim Fakültesi programında yer alan Mikro Öğretimin etkililiği ile ilgili olan araştırmanın özeti yapılmış, araştırma bulgularından elde edilen sonuçlar verilmiş ve bu sonuçlara göre önerilerde bulunulmuştur. Özet Bilindiği üzere öğretmenlik mesleğine hazırlanmada öğretmen adayları genel kültür, alan bilgisi ve öğretmenlik meslek bilgisi olmak üzere başlıca üç alanda eğitilmektedirler. Bu üç alanda edinilen bilgi ve becerilerin, mesleğe başladıktan sonra etkili, verimli ve güvenli bir şekilde kullanılabilmesinde uygulamalı çalışmaların önemli bir yeri bulunmaktadır. Başka bir deyişle öğretmen eğitiminde teori -uygulama ilişkisinin sağlıklı bir şekilde kurulmuş olması büyük önem arzetmektedir. Teorinin uygulamaya dönüştürülmesinde öğretmenlik uygulaması yıllardır kullanılagelen bir yöntem olmuştur. Buna, Ülkemizde 1989 yılında uygulamaya konan ve 1995 yılında tamamlanan VÖK/Dünya Bankası 11. Endüstriyel Eğitim Projesi ile, Mesleki -Teknik Eğitim Fakülteleri programlarında yapılan düzenleme ve değişiklikler doğrultusunda, ilk defa Marmara Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi, Gazi Üniversitesi Mesleki /Teknik Eğitim Fakültesi ve Fırat Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi programlarına konulan Mikro Öğretim dersi yeni bir boyut kazandırmıştır. Bu ders, F.Ü. Teknik Eğitim Fakültesi'nde ilk olarak*S.- 128 1992-1993 Bahar Yarıyılında yeni programa öncelikle başlayan Makine Eğitimi Bölümü III. sınıf öğrencilerinde denenmiştir. İlk olarak ABD*de Stanford Üniversitesinde uygulanmaya başlayan mikro öğretim yöntemi, 1960*lardan beri bu ülkenin yanısıra diğer birçok ülkede de öğretmen eğitimi amacıyla oldukça yaygın ve etkin bir şekilde kullanılmaktadır. Mikro öğretim, öğretmen adayının öğretmenlik mesleğinin gerektirdiği beceri ve davranışları geliştirmede kullanılan, öğrenci sayısı, konu, beceri ve süre bakımlarından mikro düzeye indirilmiş bir öğretim uygulamasıdır. Bu öğretim uygulaması, öğretmen adaylarını hem öğretmenlik uygulamalarına hem de öğretmenlik mesleğine hazırlayıcı bir nitelik taşır. Özellikle, öğretmen adaylarında heyecana ve çeşitli kaygı ve sıkıntılara yol açan öğretmenlik uygulamasına ön deneyimler kazanarak başlanılması için çok faydalı bir yol olarak görülmektedir. Yurt dışında mikro öğretim ile ilgili çok sayıda araştırma yapılmasına ve oldukça fazla literatüre sahip olunmasına rağmen, ülkemizde konuyla ilgili araştırmaların ve yerli literatürün oldukça sınırlı olduğu görülmektedir. Yurt dışında yapılan araştırmaların büyük çoğunluğunda mikro öğretimin, öğretmenlik mesleği ile ilgili temel becerilerin ve davranışların kazanılarak hem öğretmenliğe hem de öğretmenlik uygulamasına hazırlanmada çok yararlı olduğu belirlenmiştir, ülkemiz koşul 1 an nda bu yöntemin etkililiğini ortaya koymak ve uygun olduğu takdirde, öğretmen yetiştirme sistemimizde yaygınlaştırılması için böylesi bir araştırmanın yapılması amaçlanmıştır. Bu temel amaçtan yola çıkılarak aşağıdaki üç alt amaç belirlenmiştir: 1. Mikro öğretim alan ve yedi haftalık öğretmenlik uygulaması yapan deney grubu öğretmen adayları ile mikro öğretim almayan ve üç V'129 haftalık öğretmenlik uygulaması yapan kontrol grubu öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine karşı tutumları arasındaki farklılıkları belirlemek, 2. Mikro öğretimin; öğretmen adaylarının öğretmenlik uygulaması sırasında işledikleri derslerde öğretim becerilerini güçlük çekmeden başarılı bir şekilde uygulamalarına etkisini belirlemek, 3. Mikro öğretim dersini alan deney grubu öğretmen adaylarının mikro öğretime ilişkin görüş ve tepkilerini belirlemek. Bunlardan birinci alt amaca ilişkin altı denence, ikinci alt amaca ilişkin altı denence, üçüncü alt amaca ilişkin bir denence olmak üzere toplam onüç denence test edilmiştir. Araştırma, mikro öğretim dersi alma ile öğretmenlik uygulamasının süresinin öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine ilişkin tutumlarına, öğretmenlik uygulamasında karşılaşılan güçlüklerin giderilmesine ve öğretmenlik mesleğine ilişkin becerilerin kazanılmasına etkisinin incelenmesi yönüyle deneme modelinde bir çalışmadır. Ancak mikro öğretim yönteminin uygulanmasına ilişkin görüş ve tepkilerin anket yoluyla belirlenmesi yönüyle de kısmen betimsel nitelik taşımaktadır. Araştırmada, deneme modeli gereği, deney ve kontrol grupları oluşturulmuştur. Gruplar, bir deney ve bir kontrol grubu şeklinde belirlenmiştir. Veni programa kayıtlı olan ve mikro öğretim dersini alan öğretmen adayları deney, eski programa kayıtlı olan ve Mikro Öğretim dersini almayan öğretmen adayları ise kontrol grubunu oluşturmuştur. Araştırma, "tek grup öntest-sontest", "öntest-sontest kontrol gruplu" ve "sontest kontrol gruplu" model olmak üzere başlıca üç deneme modeline göre deseni enmişt ir.