Öğretmenlerin etik iklim algılarının rekreasyon engelleri üzerine etkisi

Bu araştırma, öğretmenlerin etik iklim algılarının rekreasyon engelleri üzerindeki etkisini incelemektedir. Nicel araştırma deseninde yürütülen çalışmada, etik iklim algısı ile boş zaman engelleri arasındaki ilişki istatistiksel analizlerle değerlendirilmiştir. Bulgular, etik iklim algısı arttıkça boş zaman etkinliklerine katılımda algılanan engellerin azaldığını göstermektedir. Etik iklimin alt boyutları olan "yasalar, kurallar ve politikalar", "başkalarının iyiliğini düşünme", "bağımsızlık", "bireysel çıkar" ve "örgütsel çıkar" ile boş zaman engelleri arasında anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Cinsiyet değişkeni açısından, kadın katılımcıların etik iklim algısı erkeklerden yüksek bulunmuş, ancak medeni durum, eğitim seviyesi ve mesleki deneyim açısından anlamlı fark saptanmamıştır. Boş zaman engelleri bağlamında bilgi eksikliği, arkadaş eksikliği ve bireysel psikolojik faktörler en belirgin engeller olarak ortaya çıkmıştır. Yaş ve mesleki tecrübe arttıkça bilgi eksikliği ve tesis yetersizliği algısının yükseldiği belirlenmiştir. Boş zaman tercihleri açısından kitap okuyan katılımcılar, sosyal etkinlikleri tercih edenlere göre daha az engel algılamaktadır. Bulgular, etik iklimin güçlendirilmesinin yalnızca çalışanların iş doyumu ve motivasyonunu artırmakla kalmayıp, sosyal ve kültürel etkinliklere katılım düzeylerini de olumlu yönde etkileyebileceğini ortaya koymaktadır. Bu kapsamda, eğitim kurumlarının etik değerleri destekleyen politika ve uygulamaları yaygınlaştırması, çalışanların psikososyal refahı ve yaşam kalitesi açısından stratejik bir öneme sahiptir.