Okul öncesi dönemdeki çocukların mizaç özellikleri, alıcı dil ve dikkat becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı; mizaç özellikleri bakımından farklılık gösteren okul önce- si çocuklarının; alıcı dil ve dikkat becerileri arasındaki ilişkiyi incelemektir.Araştırmanın evreni, İstanbul ilinde bulunan Milli Eğitim Bakanlığı'na (MEB) bağlı üç ayrı özel anaokulda bulunan okul öncesi çocuklardan oluşmaktadır. Araştır- manın örneklemi bu okullarda eğitime devam eden 5-6 yaş grubundaki 90 çocuktan oluşmaktadır.Araştırmada okul öncesi çocukların mizaç özelliklerini öğrenebilmek için; Pri- or, Sanson ve Oberklaid tarafından (1989) geliştirilen, Türkçeye uyarlaması Yağmurlu ve Sanson (2009) tarafından yapılan "Çocuklar İçin Kısa Mizaç Ölçeği" (ÇİKMÖ) kullanılmıştır. Çocukların dikkat becerileri, "Bender Gestalt Görsel Motor Algı Testi" (BG) ile ölçülmüştür. Alıcı dil becerilerini ölçmek için; "Peabody Resim Kelime Testi" (PRKTT) kullanılmıştır. Bu araştırma 'tarama modeli' olarak tasarlanmıştır. Araştırmada elde edilen ve- riler SPSS (Statistical Package for Social Sciences) 21.0 paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Verileri değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel metotları (sayı, yüzde, ortalama, standart sapma) kullanılmıştır. Araştırmada kullanılan bağımlı değişkenler ve yaş değişkeni için korelasyon ana- lizi, iki durumlu değişkenler cinsiyet ve yaş için bağımsız örnek t-Testi analizi, yaş ve alıcı dil yaşı için bağımlı örnek t-Testi, cinsiyet ve yaş değişkenlerinin ritmiklik boyutu puanına ortak etkilerini incelemek için iki yönlü varyans analizi, alıcı dil yaşını ve Bender Gestalt Görsel Motor Algı Testi hata sayısını yordayıcıları için regresyon analizi yapılmıştır.Elde edilen sonuçlara göre; dikkat becerileri ile alıcı dil yaşı arasında orta dere- cede ve negatif yönde bir ilişki olduğu saptanmıştır. Yani alıcı dil yaşı arttıkça dikkat testinde alınan hata sayısı düşmektedir. Ayrıca BG testinden alınan hata sayısı ile mi- zaç boyutlarından sebatkârlık boyutu puanı arasında negatif yönde ve orta derecede bir ilişki olduğu saptanmıştır. Yani sebatkârlık boyutu puanında artış olduğunda BG testi hata sayısında azalma olmaktadır.Araştırmadan elde edilen bulgular, literatüre çerçevesinde tartışılmıştır.