Omalizumab (ANTİ-IGE) tedavisinin hipereozinofilik olan ve olmayan alerjik astımlı hastalarda etkinliğinin retrospektif olarak karşılaştırılması

Astım çeşitli inflamatuar hücrelerin ve birçok mediatörün rol aldığı kronik, inflamatuar bir hava yolu hastalığı olup havayollarının yeniden yapılanmasına (remodeling), mukus aşırı sekresyonuna, havayolu aşırı duyarlılığına ve bronkospazma neden olmaktadır. Astımlı hastada gelişen Tip 2 inflamasyon; Thelper2 ya da Tip 2 ILC hücrelerinin aktivasyonuna bağlı olarak salınan IL-4, IL-5, IL-9, IL-13 gibi sitokinlerin yer aldığı, allerjenlere cevap olarak B lenfositler aracılığı ile spesifik IgE üretiminin olduğu ve/veya eozinofillerin yoğun olarak rol aldığı hava yolu inflamasyonudur. Optimum tedaviye rağmen yeterli klinik yanıt alınamayan ağır astımlıların fenotiplendirilmesi ve atopik ise Anti-IgE, hipereozinofilik ise AntiIL-5 verilmesi önerilmektedir. Her iki biyolojik ajana da uygun olan overlap hastalarda bu iki biyolojik ajandan hangisinin seçileceği ile ilgili yeterli veri bulunmamaktadır. Bu çalışmadaki amacımız; kontrolsüz ağır alerjik astımlı hastalardaki omalizumab tedavisinin güvenlik ve etkinliğinin yanında, omalizumabın hipereozinofilik olan ve olmayan astımlılardaki etkilerini karşılaştırmaktır. Çalışmaya Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Göğüs Hastalıkları İmmunoloji Alerji Polikliniği'nde omalizumab tedavisi alan ağır alerjik astımlı 116 hasta dahil edildi. Tümü atopik olan hastalar eozinofil sayısına göre 300 altı ve 300 üzeri olmak üzere 2 gruba ayrıldı. Omalizumab tedavisi ile hastaların atak sayılarında anlamlı azalma, AKT skorlarında anlamlı yükselme saptandı. Eozinofil sayısı<300 olan hasta grubunda FEV1 düzeyindeki yükselme anlamlı bulunmaz iken, eozinofil sayısı≥300 olan hasta grubunda FEV1 düzeyinde anlamlı yükselme saptandı. Her 2 grupta da PEFmetre değerlerinde anlamlı yükselme görüldü. Omalizumabın 4. ayında atak sayılarındaki düşme ile spirometri değerlerinde ve AKT skorlarındaki yükselme her iki grupta benzer bulundu. iii Çalışmamızda; omalizumabın hipereozinofilik overlap hastalarda eozinofili düşük olanlar kadar etkili olduğu sonucuna ulaştık.