Oral motor problemi olan serebral palsili çocuklarda gövde stabilizasyon egzersizlerinin iletişim ve yaşam kalitesine etkisinin değerlendirilmesi

Amaç: Oral motor problemi olan serebral palsili (SP) çocuklarda boyun ve gövde stabilizasyon egzersizlerinin iletişim ve yaşam kalitesine etkinliğini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Kaba Motor Fonksiyon Sınıflandırma Sistemi (KMFSS) I-V, İletişim Fonksiyon Sınıflandırma Sistemi (İFSS) I-V ve Viking Konuşma Ölçeği (VKÖ) II-IV olan 40 SP'li çocuk randomize olarak Çalışma Grubu (ÇG) ve Kontrol Grubuna (KG) ayrıldı. Her iki gruba nörogelişimsel tedavi (NGT) yaklaşımları ve oral motor terapi uygulandı. ÇG ayrıca boyun-gövde stabilizasyon eğitimi aldı. Tedaviler haftada 2 gün, 6 hafta devam etti. Olgular tedavi öncesi ve sonrası KMFSS, İFSS, Katz, Ailenin yaşam kalitesi (Short Form 36[SF-36]), Çocuğun yaşam kalitesi (ÇİYKÖ), iletişim durumu Visuel Analog Skala (VAS) ile tedavi öncesi ve 6. haftada yapıldı. Bulgular: Tedavi sonrası her iki grupta da %70 oranında malnütrisyon saptandı. VAS ve Okul Fonksiyonlarında Sorunlar ve ÇİYKÖ Toplam Puanı sonuçlarında her iki tedavi grubunda anlamlı düzelme saptandı (p<0,05). Tedavi sonrası ÇG'da SF-36 Fiziksel fonksiyon alt parametresinde grup içi değişimde düzelme saptandı (p<0,05). SF-36 sonuçlarının Türk toplunumu Norm değerlerine göre daha düşük bulundu. ÇG'da ÇİYKÖ ile SF-36 Sosyal Sağlık ve Genel Sağlık Algısı alt parametreleri arasında ilişki saptandı. Sonuçlar: Tüm KMFSS seviyelerindeki SP'li çocuklar malnütrisyon açısından takip edilmelidir. NGT yaklaşımlarına yoğun baş-boyun ve gövde stabilizasyon egzersizleri, aile ve ÇİYKO puanlarının artışı ve iletişim becerilerinin artması göz önüne alındığında standart rehabilitasyon uygulamalarında eklenmelidir.