Periodontitis patogenezinin makrofaj fenotipleri (M1-M2) ile ilişkisinin araştırılması

Amaç: Bu tez çalışmasında aynı evre ama farklı derecelerdeki periodontitis vakalarında makrofaj polorizasyonunu gösteren biyobelirteçlerin araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Bu çalışma Grup PER-C: Evre 3 Derece C periodontitisli 15 hasta, Grup PER-B: Evre 3 Derece B periodontitisli 15 hasta, Grup S: 15 sağlıklı bireyden oluşmak üzere toplamda 45 bireyden oluşan 3 grupta yapılmıştır. Hastaların detertraj ve subgingival küretaj işlemini içeren periodontal tedavileri esnasında, diş eti büyümesi ve gingivektomi endikasyonu konulmuş olan veya preprotetik olarak kron boyu uzatma operasyonu ihtiyacı olan alanlardan eksize edilen 2x2mm diş eti örnekleri elde edildi. Diş eti örnekleri her hastada hastalıktan etkilenmiş bölgelerden iki adet, toplamda ise 15 hastadan 30 adet örnek olacak şekilde alındı. Örnekler Polimeraz Zincir Reaksiyonu (PZR) ve immünohistokimya yöntemleri ile incelendi. PZR incelemelerinde İnterlökin (IL) -12,23,10 ve Arginin (Arg)-1 biyobelirteçleri, immünohistokimya analizlerinde CCR-7, CD 206, CD 163 biyobelirteçleri incelenmiştir. Bulgular: Gruplar arasında yaş ve cinsiyette istatistiksel olarak fark yoktu. Plak İndeksi (Pİ), Gingival İndeks (Gİ), bukkal cep derinliği, ataçman seviyesi değerlendirildiğinde Grup PER –B ve Grup PER-C' de Grup S'e göre anlamlı derecede yüksek değerler bulundu ( p<0,05). Grup PER-C ve Grup PER-B arasında istatiksel olarak anlamlı bir fark belirlenmedi. Gruplar arası CD206 ve CD163 biyobelirteçleri değerlendirildiğinde istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı ( p>0,05). CCR7 seviyesi değerlendirildiğinde Grup PER-B ve Grup PER-C' de grup S'ye göre anlamlı derecede yüksek değerler tespit edildi ( p<0,05). Grup PER-B ve Grup PER-C arasında istatiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı ( p>0,05). PZR verileri değerlendirildiğinde istatiksel olarak gruplar arasında anlamlı bir fark bulundu ( p<0,05). IL-12,23,10 ve Arg-1 Grup PER-C de diğer gruplara göre anlamlı derecede yüksek tespit edildi. Sonuç: Makrofajların hem M1 hem de M2 fenotiplerinin periodontitiste artış gösterdiğini ancak fenotipik değişimin yüksek oranda M1 makrofajlarına doğru olduğunu göstermektedir. Bu da enflamasyon bulunan dokularda her iki makrofaj fenotipinde artışı yansıtmakla beraber M1 makrofajda daha yüksek oranda artış olduğunu göstermektedir.