Körlükte engellilik algısı olgusu

Bu çalışma, körlerin kendi körlükleriyle ilgili algı farklarını, söz konusu farkları ortaya çıkaran nedenleri ve bunların olası sonuçlarını araştırmayı amaçladı. Bu amaç doğrultusunda, 22'si erkek, 14'ü kadın 36 kör katılımcıyla bir nitel araştırma yürütüldü. Bulgular, olumlayanlardan normalleşme eğilimi olanlara, 5 temel körlük algısını ortaya çıkarmıştır. Olumlayan ve kısmi olumlayan katılımcıların, körlüğü kimliklerinin bir parçası, bir farklılık gibi görüp olası bir tedaviye karşı hevesli olmamalarına karşın, tam ve kısmi normalleşme eğilimliler için körlük kesinlikle bir eksiklik ve hayatlarındaki sorunların temel nedeni olarak ortaya çıktı. Bağımsız yaşam becerileri ile körler ve gören kişilerle eşit etkileşim engellilik algısını belirleyen temel faktörler olarak gözlemlendi. Körler okullarının ikili bir etkisinin olduğu anlaşıldı. Bir taraftan bu okullar kişilerin bağımsız yaşam becerilerine olumlu katkı yaparken, diğer taraftan katılımcıların yaşamlarında çok kısıtlayıcı etkilerinin olduğu da görüldü. Görme derecesi, aile ortamı, iş yaşamı, teknoloji ve körlerle ilgili sivil toplum kuruluşlarının güçlendirici veya engelleyici olarak rolleri de ayrıca tartışıldı. Bulgular daha pozitif körlük algısına sahip katılımcıların körlerle ilgili ve diğer sivil toplum kuruluşları alanlarında daha etkin roller üstlendiğini gösterdi.