Pilon kırığı sonrası cerrahi olarak tedavi edilen hastaların klinik ve radyolojik fonksiyonel sonuçlarının değerlendirilmesi

Amaç: Pilon kırıkları tedavisinde kullanılan standart bir tedavi protokolü hala mevcut değildir. Hastaya göre cerrahi zamanlaması ve tedavi planlaması yapılmasına ihtiyaç vardır. Bu nedenle pilon kırıkları tedavisindeki klinik tecrübemizi paylaşmak istedik. Gereç ve Yöntem: 2010-2021 yılları arasında kliniğimizde pilon kırığı tanısı alan ve cerrahi olarak tedavi edilen hastalar retrospektif olarak incelendi. Kontrole gelerek düzenli takip ve muayeneleri olan, çalışmaya katılıp son değerlendirilmesi yapılan 39 hasta değerlendirildi. Hastaların yaşı, cinsiyeti, sigara kullanımı, alkol kullanımı, diyabet varlığı, osteoporoz varlığı, vücut kitle indeksi, yaralanan ekstremite, dominant olarak kullanılan ekstremite, travmanın şekli, travmanın şiddeti, operasyonun kaçıncı günde yapıldığı, açık kırık varlığı, yük vermeye başlama zamanı, tam yük verme zamanı, kaynama zamanı, işe dönüş süresi, derin ven trombozu profilaksisi alıp almadığı, eşlik eden yaralanma olup olmadığı, preop geçici tespit varlığı ve varsa tespit şekli, takip süresi, ayak bileği eklem hareket açıklıkları, greft kullanmı, yapılan cerrahi çeşidi, ameliyat sonrası redüksiyonun kalitesi, BT transvers kesitteki fragman sayısı, marjinal impakte fragman varlığı, fibula kırığının varlığı, fibula kırığı tespit yöntemi, meydana gelen erken ve geç komplikasyonlar değerlendirildi. Bulgular: Ortalama takip süresi 55,7 aydı. Kırıklar Ruedi-Allgöwer sınıflandırma sistemine göre 9 tip 1, 8 tip 2, 23 kırık tip 3 idi. AO/OTA sınıflandırma sistemine göre 1 B1, 6 B2, 1 B3, 4 C1, 7 C2, 21 C3 tipi kırık idi. Sonuç: Tüm kırıklar BT ile değerlendirilmelidir. Dikkatli sistemik değerlendirme yapılması gerekmektedir. Mini-open teknikle redüksiyon ve vida ile fiksasyon uygun olan kırıklarda iyi bir seçenektir. Fibula kırığı olmayan hastalarda anatomik redüksiyon elde edilmesi daha zordur. İhtiyaç duyulan kırıklarda greftleme ile iyi redüksiyon elde edilse dahi greft ihtiyacı olan kırıklarda meydana gelen kıkırdak yaralanması gibi etkenler bu kırıklarda kötü sonuçlara neden olmaktadır. Anatomik bir redüksiyon elde etmek daha iyi fonksiyonel sonuç ile ilişkilidir.