Prediyabetik olgularda kardiyak fonksiyonların doku doppler görüntüleme yöntemi ile değerlendirilmesi

Diyabetes Mellitus (DM) dünya genelinde en sık görülen hastalıklardandır. Sıklığı dünya genelinde hızla artmaktadır. Epidemiyolojik çalışmada DM sıklığının 2025 de %5,4 olacağı ve dünya genelinde diyabetik hasta sayısının 300 milyonu aşacağı öngörülmüştür. Bu artışın gelişmiş ülkelerde %42, gelişmekte olan ülkelerde ise %170 olması beklenmektedir. 1. DM nin erken dönemlerde tanınması amacıyla Amerikan Diyabet Cemiyeti (ADA) ve DSÖ tanısal kriterlerde revizyona gitmiştir 2. Böylece Bozulmuş Açlık Glukozu (IFG) ve Bozulmuş Glukoz Toleransı (IGT) gibi iki yeni terim kullanıma girmiştir. Bu terimlerin tanımladığı süreç ?pre-diyabetik peryod? olarak nitelendirilmektedir 3-4.Diyabetik kardiomiyopati ilk olarak 1972 de Rubler ve arkadaşları tarafından diyabetik renal mikroanjiopatisi olan ve diğer nedenler olmaksızın sol ventrikül dilatasyonu mevcut olan, dört diyabetik hastanın otopsisinden sonra tanımlanmıştır 23. Bu klinik antitenin patofizyolojisi üç buçuk dekadlık temel ve klinik araştırmalara rağmen halen net olarak anlaşılamamıştır 24. Kontrolsüz hiperglisemi hastalık riskini artırırken diyabet ve kalp yetmezliğinin birlikteliği kötü prognoz belirtisidir 5. Diyabetik kardiyomiyopatide temel olarak üç klinikopatolojik tablo görülmektedir. Bunlar; diyastolik disfonksiyon 46,54,55, sistolik disfonksiyon 68,70 ve miyokardiyal yapısal değişikliklerdir. .Çalışmamızda prediyabetik dönemde olan ve konvansiyonel ekokardiyografi bulguları normal olan hastaların Doku Doppler ile kardiyak fonksiyonları değerlendirmeyi amaçladık.Toplam 60 hasta ( 30 erkek, 30 bayan) ve 20 sağlıklı kontrol grubu (10 erkek, 10 bayan) aldık. Hastalar sekiz saatlik açlık sonrası kan şekerleri ve 75 gr OGGT de ikinci saat kan şekerlerine göre üç gruba ayrıldı. Sağlıklı kontrol grubu ise 20 hastadan oluşmaktaydı ve dördüncü bir grup olarak değerlendirildi.Çalışmaya alınan grupların (grup 1, grup2, grup3, grup4) yaş, cinsiyet, kilo, sistolik/diyastolik kan basınçları, kalp hızları açısından anlamlı fark yoktu. Tüm grupların konvansiyonel ekokardiyografi ve Doku Doppler Görüntüleme bulguları parametreleri Tablo 4 de verilmiştir. Konvansiyonel ekokardiyografi parametreleri açısından gruplar arasında anlamlı fark saptanmadı. Doku Doppler Görüntüleme mitral annulusun medialinden yapılan ölçümlerde erken pik diyastolik velositede (Ea) kontrol grubuyla, IFG hastaları arasında anlamlı fark saptanmazken (11,65 ± 0,66 vs 72±1,58. p = 0,084), kontrol grubuyla IGT hastaları arasında (9,06 ± 1,07. p= <0,001) ve KGT (9,74 ± 1,09. p= 0,008) istatistiksel olarak anlamlı düşüklük saptandı. Yine erken pik diyastolik velositenin, geç pik diyastolik velositeye oranı (Ea/Aa); kontrol grubuyla, grup 3 arasında istatistiksel olarak benzer olmasına karşın (1,35 ± 0,11 vs 1,02 ± 0,24. p= 0,065), grup 1 ve grup 2 ile anlamlı farka ulaştı.( 1,35 ± 0,11 vs 0,99±0,22. p = 0,038) (1,35 ± 0,11 vs 0,93±0,19. p= 0,012). Ancak hem mitral annulusun lateralinden yapılan ölçümlerde (SlatA, ElatA, AlatA), hem de lateral miyokard ölçümlerinde (SlatM, ElatM, AlatM) gruplar arasında anlamlı bir fark saptanmadı.