Psöriazisin etyopatogenezinde kalretikülinin rolü

Psoriazis derinin sık görülen, remisyon ve relapslarla seyreden kronik inflamatuvar bir hastalığıdır. Deriyi, tırnakları ve eklemleri etkileyebilen bu hastalık klinik olarak farklı formları olmasına rağmen genellikle eritemli, sedefi kalın kepekli, keskin sınırlı plaklar ile karakterizedir. Etiyopatogenezi birçok çalışma yapılmasına rağmen halen net olarak aydınlatılamamış olsa da multigenetik ve multifaktöryel bir hastalık olduğu düşünülmektedir. Temel patolojik değişiklikler keratinosit hiperproliferasyonu, inflamasyon ve vasküler değişikliklerdir. Psoriazisin T hücre aracılıklı inflamatuar bir hastalık olduğu bilinmektedir fakat psoriatik derideki bu inflamasyonun başlatılmasında ve sürdürülmesinde etkili olan faktörler henüz net olarak açıklanamamıştır. Psoriaziste sağlıklı keratinositlerin uygunsuz effektör T hücre yanıtına ikincil mi prolifere olduğu ya da keratinositlerdeki bir anormalliğin mi inflamasyonu tetiklediği henüz bilinmemektedir. Bu hiperprolifere keratinositlerde eksik diferansiasyon ve azalmış keratinosit apopitozu olduğu gösterilmiştir. Kalretikülin çok fonksiyonlu bir endoplazmik retikulum şaperon proteinidir. Protein katlanmasının kontrolünün yanısıra en önemli fonksiyonlarından biri hücre içi kalsiyum hemostazının sağlanmasıdır. Aynı zamanda apopitozun tetiklenmesinde, hücre yüzeyinde bulunarak apopitotik hücrelerin tanınmasında, hücre adezyonu ve migrasyonunda, anjiogenezin inhibisyonunda görev almaktadır. Bildiğimiz kadarıyla daha önce psöriaziste çalışılmamış olan kalretikülinin psoriatik deride apopitoza direnç, apopitotik hücrelerin temizlenmesindeki defekt sonucunda inflamasyonun tetiklenmesi ve sürdürülmesi ayrıca anjiogenezin inhibisyonunda azalma gibi patolojik yollarlapsöriazis patogenezinde rolü olabileceği düşünülebilir.