Reanimasyon ünitesinde takip edilen ilaç intoksikasyonlu hastaların demografik özellikleri ve mortaliteye etkili faktörler

Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Reanimasyon Ünitesinde özkıyım amaçlı ilaç zehirlenmesi tanısı ile yatan hastaların demografik özellikleri, Glaskow Koma Skorları(GKS) ve Revize Travma Skorları(RTS) ile mortalite arasında bir ilişki olup olmadığını araştırmak amaçlanmıştır.Ocak 2007 ? Aralık 2010 tarihleri arasında, özkıyım amaçlı ilaç zehirlenmesi nedeniyle Reanimasyon Ünitesine yatan ve verilerine ulaşabildiğimiz toplam 120 hasta dosyası retrospektif olarak incelenmiştir.Hastalarımızın % 75,8' i (n=91) bayan ve Kadın / Erkek oranı 3.13/1 di. Hastalarımızın yaş ortalaması 25.18±10.26 yıl, Ortalama arteryel kan basınçları (AKB) 85.09±18.08 mmHg, ortalama nabız sayıları (NS) 105.25±27.07 atım/dk, ortalama solunum sayıları (SS) 11.54±4.39 solunum/dk idi. Hastalarımızın ilk başvuru anındaki ortalama Glasgow Koma Skorları (GKS) 10.48-3.34, ortalama Revize Travma Skorları (RTS) 6.52±1.20 idi. Hastalarımızın ortalama yatış süresi 6.43±14.2 gün idi. Hastalarımızın 31'inin (%25.83) ek hastalığı mevcuttu. Hastalarımızın 64'ü (%53.3) TCAD, 22'si (%18.3) organik fosfor, 20'si (%16,6) TCAD dışı antidepresan (çoğunlukla SSRI), 16'sı (%13.3) antipsikotik, 8'i (%6,6) organik klor, 6'sı (%5) çinko fosfid, 5'i (%4,1) antikonvülsan, 2'si antikolinerjik türevi ilaçlar, 1'i amfetamin türevi, 16'sı (%13.3) diğer ilaçlardan (antibiyotik, PPI, OAD, analjezik, myorelaksan, antihipertansif) almıştı. Hastalarımızın 33'ü (%27,5) çoklu ilaç intoksikasyonu idi. Hastalarımızın 37'sinin (%30.8) mekanik ventilatör (MV) ihtiyacı oldu, MV ile takip süreleri ortalama 2.39±9.08 gün idi. Hastalarımızın 11'i (%9.1) öldü.Bu verilere göre; organik klor ve TCAD zehirlenmesi, ayrıca GKS ve RTS ile mortalite arasında anlamlı ilişki bulundu (p değerleri sırasıyla 0.02, 0.03, <0.01, 0.03).Özkıyım amaçlı zehirlenme olguları, acil servislerde ve yoğun bakımlarda karşılaşılan önemli sorunlardan biri olduğundan, alınan ilaç cinsinin yanı sıra, hastanın ilk değerlendirilmesinde ve takibinde kullanılan fizyolojik skorlama sistemlerinin mortalite üzerine etkili olduğu sonucuna varılmıştır.