Sağlık çalışanlarının COVID-19 korkusu ile duygusal yeme davranışı arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

Sağlık çalışanlarının artan iş yükü, enfekte olma ve çevrelerindeki bireyleri enfekte etme endişesi gibi yaşadıkları olumsuz durumlar, korku ve stres gibi olumsuz duygulara yol açmıştır. Olumsuz duyguların duygusal yeme ile olan ilişkisi oldukça önemlidir. Bu çalışmada sağlık çalışanlarının COVID-19 korkusu ve duygusal yeme davranışları arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu çalışma Haziran ve Temmuz 2022 tarihleri arasında, bir devlet hastanesinde görev alan, 19-64 yaş arası, 200 gönüllü bireyin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Bireylere demografik bilgilerini, sağlık durumlarını ve beslenme alışkanlıklarını tanımlamaya yönelik sorulardan oluşan anket formu, COVID-19 korkusu ölçeği ve Duygusal Yeme Ölçeği uygulanmıştır ve bireylerin antropometrik ölçümleri alınmıştır. Anket formuna ek olarak bireylerin besin tüketim durumunu saptamak amacıyla 3 günlük besin tüketim kaydı alınmıştır. Katılımcıların çoğunluğu kadın olup (%66), yaş ortalamaları 40.0±9.21 yıl olarak tespit edilmiştir. Katılımcıların %62'si COVID-19 tanısı almıştır ve %27.5'inde kronik bir rahatsızlık olduğu gözlemlenmiştir. Çalışmaya katılanların %15.5'i vitamin/mineral kullanmaktadır. Katılımcıların ortalama ana öğün sayısı 2.7±0.45 iken ara öğün sayısı 1.0±0.96 olarak tespit edilmiştir. Çalışmaya katılanların %86.0'sı ana öğünü, %38.0'i ise ara öğünü atlamaktadır. Kadın çalışanların BKİ ortalaması 25.4±4.83 kg/m2, erkek çalışanların BKİ ortalaması ise 28.1±3.29 kg/m2'dir (p<0.05). Kadınların bel çevresi 80.9±10.95 cm, erkeklerin ise 95.6±9.85 cm olarak saptanmıştır (p<0.05). Sağlık çalışanlarının aldıkları enerji ve makro besin ögesi miktarları ve yüzdeleri arasında COVID-19 geçirme durumlarına göre anlamlı bir fark saptanmamıştır (p>0.05). Çalışmaya katılan tüm sağlık çalışanların cinsiyetlerine göre riboflavin (p=0.049), niasin (p=0.025), B12 vitamini (p=0.034) ve çinko (p=0.023) alım miktarlarında istatiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur. COVID-19 geçiren ve COVID-19 geçirmeyen sağlık çalışanlarının COVID-19 Korkusu ölçeği puanları arasında anlamlı bir fark tespit edilmiştir (p=0.001). Çalışmaya katılan tüm sağlık çalışanlarının COVID-19 Korkusu ölçeği puanları BKİ gruplarına ve kronik hastalık durumlarına göre anlamlı bir fark göstermemektedir (p>0.05). Kadın çalışanların COVID-19 Korkusu ölçeği puanları erkeklerden daha yüksektir (p=0.018). COVID-19 geçiren ve COVID-19 geçirmeyen sağlık çalışanlarının Duygusal Yeme Ölçeği puanları arasında anlamlı bir fark saptanmamıştır (p>0.05). Çalışmaya katılan tüm sağlık çalışanlarının Duygusal Yeme ölçeği puanları BKİ gruplarına ve kronik hastalık durumlarına göre anlamlı bir fark göstermemektedir (p>0.05). Kadın çalışanların Duygusal Yeme ölçeği puanları daha yüksektir (p=0.003). COVID-19 Korkusu ölçeği ile yaş ve BKİ arasında anlamlı bir ilişki tespit edilememiştir (p>0.05). Çalışmaya katılan tüm sağlık çalışanlarının COVID-19 Korkusu ölçeği ile Duygusal Yeme ölçeği puanları arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir (r=0.264; p=0.005). COVID-19 Korkusu ölçeği puanları ile yaş ve BKİ arasında anlamlı bir ilişki tespit edilememiştir (p>0.05). Çalışmaya katılan tüm sağlık çalışanlarının Duygusal Yeme ölçeği puanları ile BKİ değerleri arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir (r=0.159; p=0.024). Sonuç olarak COVID-19 korkusu ile Duygusal Yeme davranışı arasında pozitif bir ilişki bulunmuştur.