Savunma ve dövüş sporları yapan sporcular ile diğer bireysel sporları yapan sporcuların saldırganlık düzeylerinin incelenmesi

Şiddet ve saldırganlık sporda son zamanlarda çok konuşulur hale gelmiştir. Bu bağlamda özellikle savunma ve dövüş sporları yapan sporcuların saldırganlık düzeyleri ilgi çekici bir durum halini almıştır. Bu araştırmanın evrenini Türkiye'deki savunma ve dövüş sporu yapan sporcular, örneklemi ise 295 erkek 355 kadın olmak üzere 650 bireysel spor, savunma ve dövüş sporu yapan sporcu oluşturmuştur. Araştırmada Kiper (1984) tarafından geliştirmiş olan saldırganlık ölçeği uygulanmıştır. Verilerin normallik durumlarına bakılmış ve verilerin normal dağılım gösterdiği tespit edilmiştir. Verilerin analizinde yüzde, frekans, Independent Sample T testi ve One Way Anova testleri kullanılmıştır. Cinsiyet, spor branşı, yaş, spor yapma yılı, eğitim durumu, anne eğitim durumu ve baba eğitim durumuna göre istatistiksel olarak anlamlı sonuçlara ulaşılmıştır. Cinsiyete göre değerlendirildiğinde; erkeklerin kadınlara göre Edilgen saldırganlık ve genel saldırganlık eğilimlerin daha yüksek, savunma ve dövüş sporu yapanların diğer bireysel sporları yapanlardan daha yüksek ortalama sahip olduğu bulunmuştur. Sporcuların yaşa göre saldırganlık durumları incelendiğinde sonuçların gençlerin lehine olduğu sonucu bulunmuştur. Elde edilen verilerde sporcuların spor yapma yılına göre değerlendirildiğinde yıkıcı, edilgen, genel saldırganlık düzeylerinde anlamlı sonuçlar elde edilmiştir (p<0.05). Sporcuların eğitim durumları, anne baba eğitim durumlarına göre saldırganlık düzeyleri incelendiğinde yıkıcı, edilgen, genel saldırganlık ve atılganlık düzeylerinde anlamlı sonuçlar elde edilmiştir (p<0.05).