Sıçanlarda oluşturulan deneysel endometriozis modelinde edaravone'un olası tedavi edici etkilerinin histolojik ve sitokinerjik parametreler ile değerlendirilmesi

Amaç: Araştırmada sıçanlar üzerinde deneysel endometriozis modeli oluşturulp edaravon tedavisi uygulanmıştır. Histoloji ve sitokinlerjik inceleme ile edaravon tedavisinin endometriozis üzerine etkileri araştırılmıştır. Materyal ve Metod: Sıçanlarda cerrahi olarak endometriozis modeli oluşturulup 28 gün birinci gruba 1ml/kg/gün izotonik solüsyon, 2. gruba 20mg/kg edaravon uygulandı. Medikasyon sonunda batın eksplore edildi, implant boyutları ölçüldü, histolojik inceleme için çıkartıldı. Kan örnekleri alındı, periton lavajı yapıldı. Serum ve lavaj sıvısında TNF-alfa ve VEGF düzeyleri ölçüldü. Bulgular: Ortalama implant hacimlerinde kontrol grubunda tedavi öncesi hacim 32.1 ± 8.06 mm3, tedavi sonrasında 61.5 ± 13.6 mm3 olarak ölçüldü. Edaravon grubunda ortalama implant hacmi tedavi öncesi 28.3 ± 4.4, tedavi sonrası ortalama hacim 16.8 ± 4.7 olarak ölçüldü. Salin grubunda ortalama epitel skoru 2.5 ± 0.22 olup kesitlerde epitel orta derecede korunmuş olup lökosit infiltrasyonu eşlik etmekteydi. Edaravon grubunda ise ortalama epitel skoru 1.5 ± 0.2 olarak saptandı kesitlerde epitel dokunun kısmi olarak korunduğu görüldü.Salin grubunda VEGF düzeyleri plazmada 147.8 ± 27.9 pg/ml, periton yıkama sıvısında 69.3 ± 17.01 pg/ml ölçüldü. Edaravon grubunda VEGF düzeyleri plazmada 18.1 ± 7.9 pg/ml, periton yıkama sıvısında 29.2 ± 5.2 pg/ml ölçüldü. Salin grubunda TNF-alfa düzeyleri plazmada 47.9 ± 6.8 pg/ml , periton yıkama sıvısında 26.5 ± 4.8 pg/ml ölçüldü. Edaravon grubunda TNF-alfa düzeyleri plazmada 41.91 ± 6.5 pg/ml , periton yıkama sıvında ise 14.3 ± 1.7 pg/ml ölçüldü. Sonuç: Edaravon grubunda hem implant boyutlarında azalma hem de sitokin seviyelerinde düşüş izlendi. Edaravon; mevcut bu bilgiler ışığında endometriozis tedavisinde kullanıma potansiyeli olan bir molekül olarak değerlendirildi. Anahtar Kelimeler: Endometriozis, rat, edaravone