Serebral palsili çocuklarda oturma esnasındaki fotoğrafik postür analizinin güvenilirliği ve postürün gövde kontrolü ve kaba motor fonksiyonlar arasındaki ilişkisi

Bu çalışmanın amacı, Serebral Palsi (SP)'li çocuklarda fotoğrafik postür analizinin (FPA) spastik tip SP'li çocuklarda oturma pozisyonundaki güvenilirliğini analiz etmek ve FPA ile motor performans ve gövde kontrolü arasındaki ilişkiyi incelemekti. Kaba Motor Fonksiyon Sınıflaması (KMFSS)'na göre I,II ve III seviyesinde olan hemiparetik ve diparetik SP tanısı almış 5-12 yaş arasındaki 65 SP'li çocuk, oturma pozisyonunda FPA ile değerlendirildi. Fotoğrafik postür analizinin güvenirliliğini değerlendirmek için ölçümler birer gün aralıklarla iki araştırmacı tarafından yapıldı. Çocukların gövde kontrolleri, Gövde Kontrolü Ölçüm Skalası (TCMS) ile motor fonksiyonları, Kaba Motor Fonksiyon Ölçümü (KMFÖ) ile değerlendirilirdi. FPA ile değerlendirilen kraniovertebral açı, sagital baş eğimi, sagital omuz ve C7 açısı, koronal baş eğimi, koronal omuz açısı, torasik kifoz açısı, lumbal lorduz açısı, koronal pelvis eğimi açılarının gözlem içi ve gözlemciler arası yüksek güvenilirliği olduğu bulundu (ICC>0.9). FPA'nın SP'li çocuklarda oturma postüründe TCMS toplam puanı ile sagital baş eğimi (r=0,270), sagital omuz ve C7 açısı (r=0,255)arasında orta pozitif, koronal baş eğimi (r=-0,442) ve koronal pelvis açısı (r=-0,454) arasında orta negatif anlamlı korelasyon bulundu. KMFÖ toplam puanı ile sagital omuz ve C7 açısı arasında orta pozitif (r=0,293), koronal baş eğimi (r=-0,363), koronal omuz açısı (r=-0,268) arasında orta negatif ve koronal pelvis açısı (r=-0,535) arasında güçlü negatif anlamlı korelasyon bulundu (p<0.05). Sonuç olarak FPA SP'li çocuklarda oturma pozisyonunda postürü değerlendiren güvenilir bir ölçektir ve kliniklerde kullanımı uygundur. SP'de oturma postüründe başın öne tilti, omuzun protraksiyonu, baş ve pelvisin asimetrisinin artması, gövde kontrolü ve motor fonksiyonların azalmasına neden olmaktadır. Fizyoterapistler klinik olarak, gövde kontrolünü, fonksiyonel aktiviteleri geliştirmek için pelvis, baş ve omuz kuşağındaki postüral hizalamaya dikkat etmelidir.