Sistemik sklerozis hastalarında İnterlökin-37 serum düzeyi ve klinik bulgularla ilişkisi

Sistemik skleroz(SS,skleroderma) patogenezi deri ve/veya iç organ fibrozu, çeşitli otoantikorların üretimi ve vaskülopati olmak üzere üç temel özellikten oluşan bir konnektif doku hastalığıdır. Ancak spefisifik patolojik mekanizması tam olarak anlaşılamamıştır. İnterlökin-37(IL-37), IL-1 ailesinin yeni keşfedilen bir üyesi olup immün yanıtın doğal bir inhibitörü olarak tanımlanmıştır. IL-37 çeşitli inflamatuar hastalıklarla yakından ilişkilidir. Son zamanlarda yapılan çalışmalar IL-37 ekspresyonunun Sistemik Lupus Eritematozus(SLE), Romatoid Artrit(RA) gibi otoimmün hastalıklarda anormal olduğunu göstermiştir. Bu çalışmada amacımız; SS hastalarında serum IL-37 düzeylerini değerlendirmek ve IL-37'nin major klinik ve laboratuar bulgularla olan ilişkisini incelemekti. Çalışmaya 35 SS hastası ve 30 sağlıklı kontrol alındı. Serum IL-37 düzeyleri enzyme-linked immunosorbent assay(ELİSA) ile ölçüldü. SS hastalarının major klinik ve laboratuar özellikleri de kaydedildi. Sonuçlar SS hastalarının serum IL-37 düzeylerinin kontrollerle karşılaştırıldığında daha düşük olduğunu gösterdi. Ancak bu, istatistiksel olarak anlamlı değildi(p=0,078). Korelasyon analizinde SS hastalarının serum IL-37 düzeyleri ile C3 düzeyi arasında negatif korelasyon olduğu saptandı(p=0,046). IL-37 ile diğer klinik ve laboratuar parametreleri arasında anlamlı ilişki bulunmadı. Sonuç olarak; IL-37 düzeyi, SS hastalarının serumlarında kontrollerle karşılaştırıldığında diğer otoimmün hastalıkların aksine düşüktü ve C3 düzeyi ile ters ilişkiliydi. SS'in etiyolojisi ve patogenezi halen çok merak edilen ve tam olarak aydınlatılamamış bir konudur. Bu durumun net ortaya konulabilmesi için gerek IL-37 gerekse diğer immünolojik belirteçleri içeren geniş populasyonlu gruplarla daha ileri çalışmalara ihtiyaç vardır. ANAHTAR KELİMELER, Sistemik skleroz, İnterlökin-37, kompleman, klinik bulgular, laboratuar bulguları