Skolyoz cerrahisi geçiren hastaların retrospektif incelenmesi

Ocak 2012 ? Şubat 2013 tarihleri arasında T.C. İstanbul Bilim Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Merkezi Avrupa Hastanesi Ortopedi Kliniği'nde skolyoz tanısıyla cerrahi uygulanmış, yaşları 12 ile 26 arasında değişen, ASA risk sınıflamasına göre ASA I-II olan, 47'si kadın, 14'ü erkek 61 hasta retrospektif olarak incelendi. (Tablo A-B-C). Bu inceleme ve değerlendirme kliniğin skolyoz cerrahisindeki hedef ve stratejileri dikkate alınarak bu bilgiler ışığında gerçekleştirildi. Bütün hastalara idamede propofol ve remifentanil infüzyonları kullanılarak TİVA uygulanmış olduğu görüldü. TİVA ile doz titrasyonu yapılarak operasyon sırasında arteryel kan basıncı değerinin yüksekliğine sekonder gelişebilecek kanama ve kan transfüzyon miktarı artışı gibi muhtemel komplikasyonları önlemek amacıyla ve vital organ perfüzyonunun olumsuz etkilenmemesi düşünülerek ortalama arter basıncı 60-65 mmHg aralığı hedeflenmiş olduğu öğrenildi. Operasyonunun başlangıcından yaklaşık ve ortalama 1 saat sonra, yeterli hemodinamik stabilite sağlanamamış bir grup hastaya, 15-150 mcg/dk dozunda Nitrogliserin perfüzyon başlanılmıştır. Çalışma dahilindeki 61 hastadan 14'ünde nitrogliserin kullanımına ihtiyaç duyulduğu tespit edilmiştir. Çalışmada nitrogliserin kullanılmış hasta grubu "Grup II", nitrogliserin kullanımına ihtiyaç duyulmamış hasta grubu "Grup I" olarak adlandırılmıştır. Grupların demografik özelliklerinde ve operasyon sürelerinde anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Kan basıncı kontrolü aşamasında hedefe ulaşılmış olduğu görülmüştür. Kanama miktarı Grup I'de 1047 ml; Grup II'de 1037 ml olarak bulunmuş ve gruplar arasında anlamlı bir farklılık olmadığı görülmüştür. İdrar çıkışları hiçbir hastada 0,5 ml/kg/saat altına düşmemiştir. CVP takiplerinde ise, operasyon boyunca iki grup arasında farklılık yoktur. Postoperatif dönemde Grup I'de 11, Grup II'de 1 hastaya kan transfüzyonu uygulanmış. Operasyon süresince Grup I'e 2,3 ünite, Grup II'ye 2,1 ünite kan transfüzyonu yapılmıştır. Hb ve Hct değerleri ise preoperatif ve postoperatif dönemde iki grupta da anlamlı farklılıklar göstermezken, grup içi değerlendirmelerde postop değerler preop değerlere göre anlamlı derecede düşük tespit edildi. Hematolojik açıdan takip edilen APTT, PT ve INR düzeyleri postop dönemde preop döneme göre gruplar arasında anlamlı farklılık oluşturmazken, her iki grupta da grup içi değerlendirmelerde postop değerlerin anlamlı derecede uzadığı fakat normal sınırlar içinde kaldığı görüldü. Karaciğer fonksiyonlarını değerlendirmek için takip edilen AST, ALT, total protein, albumin değerleri postop 1. gün preop döneme göre AST değerlerinde her iki grupta da artış; albumin ve total protein değerlerinde ise her iki grupta düşüş olarak çalışmamıza yansımıştır. Böbrek fonksiyonlarını değerlendirmek için BUN ve kreatinin düzeyleri takip edilmiş, iki grupta da BUN ve kreatinin düzeylerinde postop 1. gün anlamlı bir düşüş tespit edilmiştir. Hipotansif ajan kesildikten sonra rebound hipertansiyon gerçekleşmesine göre, yoğun bakım ünitesine ekstübasyonun sarkması ve ek postoperatif analjezi gereksinimi açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır.